Ωραία που 'ναι η Κυριακή...

Μα να 'ταν πιο μεγάλη... 


Ήταν υπέροχο το Σαββατοκύριακο που πέρασε... Όλη την ημέρα παίζαμε, γελούσες, σου μιλούσαμε, μας απαντούσες (με άναρθρες κραυγές αλλά κάτι έκανες) και γενικά περάσαμε υπέροχα.


Πρωινό ξύπνημα στο κρεβάτι, αγκαλιά όλοι μαζί και πάρλα μπόλικη!


Βέβαια επειδή ήσουν συναχωμένος προσπαθούσαμε να σου καθαρίσουμε τη μυτούλα και φυσικά εκνευριζόσουν.  Τι να σου κάνουμε όμως βρε αγάπη μου αφού σε βλέπαμε πως βασανίζεσαι...


Στολίσαμε και το Χριστουγεννιάτικο δεντράκι μας!  Το πρώτο με την παρέα σου στο σπίτι!  Έπρεπε να δεις τη μουρίτσα σου όταν χάζευες τα λαμπάκια... Είσαι τουλάχιστον αξιαγάπητος αγορίνα μου...


Μελαγχόλησα χθες το απόγευμα.  Ένιωσα όπως τότε που πήγαινα στο σχολείο, που δεν ήθελα να τελειώσει με τίποτα το Σαββατοκύριακο... Η μουσική της Αθλητικής Κυριακής κάνει όλη τη φίλαθλη Ελλάδα τα τελευταία 4 χρόνια να αδημονεί να δει τους πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου κι εμένα μου ρίχνει την ψυχολογία!!!! Χθες άκουσα αυτή τη μουσική πάνω που σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να περάσω άλλη μία μέρα παίζοντας μαζί σου και φυσικά εκνευρίστηκα!!!  


Δεν πειράζει όμως.  Το επόμενο Σαββατοκύριακο θα είμαστε πάλι έτσι!!