Πως πέρασαν έτσι δέκα μέρες δεν μπορώ να καταλάβω.
Μου έλειψες αφάνταστα αγόρι μου. Το χαμόγελό σου, τα νάζια σου, οι γκρίνιες σου... Όλα.
Χθες ήσουν ανήσυχος. Πρέπει να σε πονούσε η κοιλίτσα σου. Η μανούλα σου μου έλεγε ότι δεν είχες κοιμηθεί όλη τη μέρα. Κάποια στιγμή το βράδυ άρχισες να κλαις γοερά. Φαινόταν διαφορετική η συμπεριφορά σου. Πρέπει να πονούσες πολύ. Η μαμά σου κι εγώ μάταια προσπαθούσαμε να σε συνεφέρουμε. Ούτε το γάλα σου δεν έπινες με χαρά.
Η μαμά σου πάλευε μία ώρα να σε βάλει να κοιμηθείς. Έκλεινες τα ματάκια σου για 5 λεπτά και μετά πάλι ξυπνούσες κι έκλαιγες.
Αποφάσισα να σου ζεστάνω την κοιλίτσα. Άρχισα να σε χαϊδεύω και σιγά σιγά ηρέμησες ώσπου στο τέλος αποκοιμήθηκες.
Σήμερα μου είπε η μανούλα σου πως είσαι καλύτερα. Έχεις και τα ξαδελφάκια σου εκεί, τον Νίκο και την Ελένη και πρέπει να είσαι στα κέφια σου. Ανυπομονώ να έρθει το βράδυ να σε γεμίσω φιλιά!
Μου έλειψες αφάνταστα αγόρι μου. Το χαμόγελό σου, τα νάζια σου, οι γκρίνιες σου... Όλα.
Χθες ήσουν ανήσυχος. Πρέπει να σε πονούσε η κοιλίτσα σου. Η μανούλα σου μου έλεγε ότι δεν είχες κοιμηθεί όλη τη μέρα. Κάποια στιγμή το βράδυ άρχισες να κλαις γοερά. Φαινόταν διαφορετική η συμπεριφορά σου. Πρέπει να πονούσες πολύ. Η μαμά σου κι εγώ μάταια προσπαθούσαμε να σε συνεφέρουμε. Ούτε το γάλα σου δεν έπινες με χαρά.
Η μαμά σου πάλευε μία ώρα να σε βάλει να κοιμηθείς. Έκλεινες τα ματάκια σου για 5 λεπτά και μετά πάλι ξυπνούσες κι έκλαιγες.
Αποφάσισα να σου ζεστάνω την κοιλίτσα. Άρχισα να σε χαϊδεύω και σιγά σιγά ηρέμησες ώσπου στο τέλος αποκοιμήθηκες.
Σήμερα μου είπε η μανούλα σου πως είσαι καλύτερα. Έχεις και τα ξαδελφάκια σου εκεί, τον Νίκο και την Ελένη και πρέπει να είσαι στα κέφια σου. Ανυπομονώ να έρθει το βράδυ να σε γεμίσω φιλιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου