This is one small step for a man, one giant leap for mankind

Αυτή ήταν η φράση που είπε ο Νηλ Άρμστρονγκ, ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι.

Σήμερα λοιπόν 25 Αυγούστου 2012 περίπου στις 9 το βράδυ, έκανες τα πρώτα σου βήματα!  

Την ώρα που έκανα μια δουλειά στο μπαλκόνι, ακούω ξαφνικά τη μαμά σου να φωνάζει "Αγάπη, τρέξε, ο γιος μας περπατάει"!!

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να σε δω να κάνεις τα πρώτα σου τέσσερα βήματα από τον καναπέ μέχρι το τραπεζάκι του σαλονιού!

Όπως καταλαβαίνεις είμαστε πολύ χαρούμενοι και πολύ υπερήφανοι για ΄σένα ψυχούλα μου!

Πάνω λοιπόν που ήθελα να γράψω το γεγονός αυτό, μπαίνω στο Ιντερνετ και βλέπω σαν πρώτη είδηση ότι ο Νηλ Άρμστρονγκ πέθανε.  

Διακοπές τέλος!

Ή μάλλον, περίπου τέλος!

Περάσαμε πολύ όμορφα στις διακοπές μας και ξεκουραστήκαμε.

Εσύ στη Χίο ήσουν η ατραξιόν!  Όλη την ημέρα είχες την γιαγιά σου την Γεωργία και την θεία Σοφία που ασχολούνταν μαζί σου.  Τα ξενύχτια σου όμως συνεχίστηκαν.  Με την ακρίβεια Ελβετικού ρολογιού έχεις καθιερώσει ένα ξύπνημα στις 3 και μετά στις 6.

Το κακό δεν είναι ότι ξυπνάς.  Το κακό είναι ότι μόλις ξυπνήσεις βάζεις τις στριγγλιές και θέλεις το γάλα σου εκείνη τη στιγμή!!! Δεν το έκανες όταν ήσουν μωρό και το κάνεις τώρα που μεγάλωσες!  Είσαι απίστευτος!

Η εξέλιξη της ανάπτυξής σου είναι ραγδαία!  Έχουν συμβεί τόσα πολλά μέσα στο μήνα που δεν τα θυμάμαι όλα!  Για παράδειγμα, έχεις αρχίσει να σηκώνεσαι.  Όπου βρεθείς κι όπου σταθείς, σηκώνεσαι και μετά αφήνεις τα χέρια σου και κρατάς ισορροπία. Δεν κάνεις ακόμα κάποιο βήμα διότι προφανώς φοβάσαι αλλά με πολλή προσοχή κάθεσαι πάλι κάτω.  Είναι μέχρι που να πάρεις φόρα.

Επίσης, έχεις αρχίσει και καταλαβαίνεις πολλά από αυτά που σου λέμε.  Για παράδειγμα, κάποια στιγμή ήσουν στο δωμάτιό μας και βρήκες τη σφήνα που κρατάει την πόρτα για να μην κλείσει.  Εγώ σου είπα "μπράβο Γιάννη, βάλε την στη θέση της παιδί μου" και τότε μπουσούλησες ως την πόρτα και προσπάθησες να βάλεις τη σφήνα.  Αρχικά ανάποδα και στη συνέχεια κανονικά! 

Στη Χίο ήσουν ευτυχισμένος ανάμεσα σε τόσες "γκάγκα" και τόσα σκυλάκια που και αυτά "γκαγκα" τα λες!  Ευχαριστήθηκες τη ζωή στη φύση.

Κάθε φορά που θα θυμάμαι κατορθώματά σου θα τα καταγράφω!

Πρώτη πτήση!

Μεγάλη μου αγάπη τα αεροπλάνα.  Κάθε φορά που είναι να πετάξω νιώθω δέος και χαρά μαζί!

Την Κυριακή 05/08/2012 έκανες, μαζί με τη μαμά σου, την πρώτη σου πτήση με αεροπλάνο.

Η πτήση ήταν η ΟΑ760 της Ολυμπιακής Αεροπορίας.  Το αεροπλάνο ήταν τύπου Q400 Bomardier της Καναδικής de Havilland. Προορισμός, η Χίος.

Όταν καθίσατε στη θέση σας, αμέσως έδειχνες στη μαμά τον έλικα του αεροπλάνου κάνοντας το γνωστό "μπου" "μπου".

Η μαμά σου έλεγε "τώρα θα πετάξουμε ψηλά στον ουρανό" κι εσύ κοίταζες πάνω!  Τελικά δεν πρέπει να κατάλαβες και πολλά διότι κοιμήθηκες στη διάρκεια του ταξιδιού.  Απολύτως φυσιολογικό διότι σε είχαμε ξυπνήσει από τις 4 το πρωί!

Στη Χίο γνώρισες την προ-γιαγιά σου.  Κατά πάσα πιθανότητα και οι δύο δεν καταλάβατε πολλά από τη συνάντηση αυτή.  Εμείς παρόλα αυτά την κρατάμε σαν ιστορική.

Την Κυριακή που μας έρχεται θα έρθουμε η μαμά κι εγώ στη Χίο για να περάσουμε τις τελευταίες ημέρες των διακοπών μας!  Θα σε κάνω βόλτες στην πατρίδα!!!

11 μήνες!

Σήμερα γίνεσαι 11 μηνών!

Μου φαίνεται απίστευτο το πως πέρασε ο καιρός.  Πέρυσι, τέτοιες μέρες, αδημονούσαμε να σε δούμε.  Να έρθεις στην αγκαλιά μας.  Φέτος είμαστε πιο ευτυχισμένοι από ποτέ.

Στα κατορθώματά σου... Κάθε μέρα στέκεσαι όλο και περισσότερο.  Άλλες φορές κρατιέσαι από κάπου και άλλες όχι.  Προπονείσαι για τις ημέρες που έρχονται.

Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι το πως περιστρέφεσαι όταν είσαι καθιστός.  Χρησιμοποιείς τα πόδια σου σαν δείκτες ρολογιού και γυρίζεις γύρω γύρω.  Έχεις πολύ πλάκα όταν το κάνεις.

Η ομιλία σου έχει αλλάξει.  Πλέον, σε άσχετες στιγμές, "πετάς" λέξεις και ήχους που δεν έχουν νόημα αλλά είναι πολύ διαφορετικοί από τα "μπα - μπα - μα - μα".  Ακούγονται περισσότερο σαν ομιλία μεγάλου ανθρώπου.  Αφού κάθε φορά που το κάνεις, σε ρωτάω," τι είπες?" κι εσύ με κοιτάς καλά καλά.

Την Κυριακή αναχωρείς για διακοπές στη Χίο.  Θα κάνεις και το πρώτο σου ταξίδι με το αεροπλάνο.  Εσύ, η μαμά και η γιαγιά η Γεωργία.  Θα γνωρίσεις και την πατρίδα του παππού του Γιάννη.  Το πιο σημαντικό βέβαια είναι πως θα σε δει και η προ-γιαγιά σου η Μαρία.  Η γιαγιαμαίρη (μία λέξη) όπως την λέγαμε εγώ και ο αδελφός μου όταν ήμασταν μικροί. Είσαι το πρώτο της δισέγγονο.  Αν καταλάβει ποιος είσαι, είναι 94 ετών, θα χαρεί πολύ!

Και από τα στενάχωρα της εβδομάδας... 

Προχθές, η γιαγιά η Ελένη τράκαρε με το αυτοκίνητο την ώρα που ερχόταν για να σε κρατήσει.  Ευτυχώς μόνο το αυτοκίνητο έπαθε ζημιές. Η γιαγιά είναι μια χαρά. Το αστείο ήταν πως μόλις έφτασα στο σημείο που έγινε το ατύχημα, μόλις με είδε μου είπε: "Γιατί δεν έφερες τον Γιαννάκη να τον κρατήσω?".  Φαντάσου πόσο σε αγαπάει που μέσα στην ταραχή της, σκεφτόταν εσένα...

Όλα καλά!!