Πολυλογάς!!!!

Χθες, με το που γύρισα σπίτι, ήρθε η μαμά σου γεμάτη περηφάνια και μου ανακοίνωσε πως άρχισες να μιλάς!


"Καλά, εντάξει" της είπα εγώ, υπενθυμίζοντάς της πως είναι μια μικρή κουκουβάγια και πως το δικό της παιδί είναι το εξυπνότερο και το ομορφότερο από όλα!


Το βράδυ λοιπόν είπα στη μαμά, "Κάνε τσιγάρο εσύ, θα τον αλλάξω εγώ".  
Σε έβαλα λοιπόν στο μπάνιο, στη θεσούλα που σου έχουμε φτιάξει για να σε αλλάζουμε, και ξαφνικά άρχισες να "μιλάς"!!!!


οοοοοοο
οοοοοαααααα
ααααααγγγγγοοοοοο
ααααααοοοοοο


Στο τσακ δε με πήραν τα ζουμιά! Αμέσως φώναξα τη μαμά σου, η οποία ήρθε τρέχοντας γιατί ανησύχησε πως κάτι έπαθες!  Της είπα λοιπόν: "Αγάπη μου, ο γιος σου έχει κάτι να σου πει"


Εσύ απτόητος συνέχιζες:
οοοοοο ααααααα ααααοοοοο αααααγγγγγοοοοο


Επί πέντε λεπτά ήμασταν από πάνω σου και σε χαζεύαμε.  Ήμασταν και οι δύο πολύ συγκινημένοι και πολύ χαρούμενοι με το κατόρθωμά σου.  Προσπαθούσαμε να σε επιβραβεύσουμε για την προσπάθειά σου αλλά δεν ξέραμε με ποιον τρόπο κι έτσι σε φιλούσαμε, σου χαμογελούσαμε και σου λέγαμε μπράβο!


Είσαι απίστευτος.  Είσαι ότι καλύτερο μας έχει συμβεί. Είσαι ο πολυλογάς μας!!!!


Σε λατρεύουμε ζωή μας όμορφη!

Ζήλιες!!!!! (2)

Χθες το βράδυ ήθελε η μανούλα να της κάνω λίγο μασαζάκι στα ποδαράκια της.

Καθώς της έκανα μασάζ, εσύ παρατηρούσες τα χέρια μου και είχες έναν περίεργο εκνευρισμό!

Προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τα συναισθήματά σου και το μόνο συμπέρασμα που καταλήξαμε είναι πως ζήλευες (λιγάκι) που χάιδευα τη μανούλα σου!!

Μπα; Θέλουμε και αποκλειστικότητα κύριε μου;  Δεν μπορούμε δηλαδή ούτε να χαιδέψουμε τη μανούλα σου;

Είχες πολύ πλάκα και μας έφτιαξες το κέφι.

Αυτό το Σαββατοκύριακο πάλι σε ευχαριστηθήκαμε πολύ! Τα γελάκια σου, τις γκρίνιες σου, τις γκριμάτσες σου, όλα!  

Τι τελευταίες ημέρες, έχεις αρχίσει να βγάζεις όλο και περισσότερα σάλια.  Αυτό μάλλον οφείλεται στο γεγονός πως ξεκίνησαν σιγά σιγά να βγαίνουν τα δοντάκια σου.  Άντε και σε λίγο θα αρχίσεις να τρως και άλλα φαγητά εκτός από το βαρετό γάλα!

Μέσα στο Σαββατοκύριακο σου πήραμε και τα αποτυπώματα σε πηλό! Την πατουσίτσα και το χεράκι σου.  Έτσι για να έχεις μια ιδέα πόσος ήσουν. (όταν σε φέραμε σπίτι ήσουν ακόμα μικρότερος)

Το πρωί όταν έφυγα για τη δουλειά σε πήρα μαζί μου για να σε αφήσω στη γιαγιά σου τη Γεωργία.

Ήταν πολύ όμορφα που σε είχα παρεάκι στη διαδρομή και σου μιλούσα.  Σε λίγες ημέρες, όταν η μαμά ξεκινήσει τη δουλειά, θα το κάνουμε σχεδόν κάθε μέρα αυτό!  Ανυπομονώ γιατί μου αρέσει πολύ να πηγαίνουμε βόλτες παρεούλα.

Η πρώτη σου ίωση!

Τις τελευταίες ημέρες είχες συνάχι και το βράδυ δεν μπορούσες να αναπνεύσεις καλά.  Χθες η μανούλα σου σε πήγε στη γιατρό η οποία μας ενημέρωσε πως έχεις ίωση!
Ευτυχώς όχι κάτι ανησυχητικό αλλά ξεκινάς και τα πρώτα σου φάρμακα (ευτυχώς όχι αντιβίωση).


Παράλληλα με έχεις κολλήσει κι εμένα και με βασανίζει ένα συνάχι φοβερό το οποίο με κρατάει μακριά σου. Αυτό με στεναχωρεί περισσότερο.


Επίσης η γιατρός μας είπε πως ετοιμάζονται να βγουν τα δοντάκια σου, όπως επίσης ότι στηρίζεις πολύ καλά το κεφαλάκι σου και δείχνεις φοβερά σημάδια εξέλιξης.  Η αλήθεια είναι ότι σε όποιον και να μοιάσεις, θα είσαι μεγάλο εξυπνοπούλι... (κουκουβαααα - είπε η κύριος κουκουβάγιος για το παιδάκι του)

Ωραία που 'ναι η Κυριακή...

Μα να 'ταν πιο μεγάλη... 


Ήταν υπέροχο το Σαββατοκύριακο που πέρασε... Όλη την ημέρα παίζαμε, γελούσες, σου μιλούσαμε, μας απαντούσες (με άναρθρες κραυγές αλλά κάτι έκανες) και γενικά περάσαμε υπέροχα.


Πρωινό ξύπνημα στο κρεβάτι, αγκαλιά όλοι μαζί και πάρλα μπόλικη!


Βέβαια επειδή ήσουν συναχωμένος προσπαθούσαμε να σου καθαρίσουμε τη μυτούλα και φυσικά εκνευριζόσουν.  Τι να σου κάνουμε όμως βρε αγάπη μου αφού σε βλέπαμε πως βασανίζεσαι...


Στολίσαμε και το Χριστουγεννιάτικο δεντράκι μας!  Το πρώτο με την παρέα σου στο σπίτι!  Έπρεπε να δεις τη μουρίτσα σου όταν χάζευες τα λαμπάκια... Είσαι τουλάχιστον αξιαγάπητος αγορίνα μου...


Μελαγχόλησα χθες το απόγευμα.  Ένιωσα όπως τότε που πήγαινα στο σχολείο, που δεν ήθελα να τελειώσει με τίποτα το Σαββατοκύριακο... Η μουσική της Αθλητικής Κυριακής κάνει όλη τη φίλαθλη Ελλάδα τα τελευταία 4 χρόνια να αδημονεί να δει τους πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου κι εμένα μου ρίχνει την ψυχολογία!!!! Χθες άκουσα αυτή τη μουσική πάνω που σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να περάσω άλλη μία μέρα παίζοντας μαζί σου και φυσικά εκνευρίστηκα!!!  


Δεν πειράζει όμως.  Το επόμενο Σαββατοκύριακο θα είμαστε πάλι έτσι!!

10 μέρες

Πως πέρασαν έτσι δέκα μέρες δεν μπορώ να καταλάβω.


Μου έλειψες αφάνταστα αγόρι μου.  Το χαμόγελό σου, τα νάζια σου, οι γκρίνιες σου... Όλα.


Χθες ήσουν ανήσυχος.  Πρέπει να σε πονούσε η κοιλίτσα σου.  Η μανούλα σου μου έλεγε ότι δεν είχες κοιμηθεί όλη τη μέρα.  Κάποια στιγμή το βράδυ άρχισες να κλαις γοερά.  Φαινόταν διαφορετική η συμπεριφορά σου.  Πρέπει να πονούσες πολύ.  Η μαμά σου κι εγώ μάταια προσπαθούσαμε να σε συνεφέρουμε. Ούτε το γάλα σου δεν έπινες με χαρά.


Η μαμά σου πάλευε μία ώρα να σε βάλει να κοιμηθείς.  Έκλεινες τα ματάκια σου για 5 λεπτά και μετά πάλι ξυπνούσες κι έκλαιγες.


Αποφάσισα να σου ζεστάνω την κοιλίτσα.  Άρχισα να σε χαϊδεύω και σιγά σιγά ηρέμησες ώσπου στο τέλος αποκοιμήθηκες. 


Σήμερα μου είπε η μανούλα σου πως είσαι καλύτερα.  Έχεις και τα ξαδελφάκια σου εκεί, τον Νίκο και την Ελένη και πρέπει να είσαι στα κέφια σου.  Ανυπομονώ να έρθει το βράδυ να σε γεμίσω φιλιά!

Πρώτη λέξη?? Μπα... Είναι νωρίς ακόμα!

Αυτό το Σαββατοκύριακο περάσαμε πολύ όμορφα όλη η οικογένεια μαζί.

Το απόγευμα του Σαββάτου, όπως σε στήριζα με τα πόδια μου στο γνωστό "καρεκλάκι" στην προσπάθειά σου να καταπιείς έβγαλες έναν ήχο που έμοιαζε με λέξη.  Αμέσως γούρλωσα τα μάτια μου και σου είπα: "Τι είπες βρε?". Τότε εσύ μου χάρισες ένα τεράστιο χαμόγελο και κούνησες τα χεράκια σου πάνω κάτω.

Τυχαίο πρέπει να ήταν αλλά όπως καταλαβαίνεις η χαρά μου ήταν μεγάλη.

Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι, μήπως βιάζομαι να μεγαλώσεις.  Δεν νομίζω πως είναι αυτό. Απλά χαίρομαι με κάθε νέα σου κατάκτηση στον κόσμο των μεγάλων.  Προφανώς αυτή η αγωνία θα σταματήσει όταν αρχίσουμε να τσακωνόμαστε για την ώρα που γύρισες στο σπίτι, τους βαθμούς σου στο σχολείο κλπ.  Τότε θα αρχίσω τη γκρίνια για το πότε θα κάνεις οικογένεια!!! Χαχαχα, ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ!  Έτσι είναι ο παππούς σου, έτσι θα γίνω (μάλλον) κι εγώ!

Οι λέξεις με τις οποίες χαμογελάς αυτή την περίοδο είναι:

Λοκο Λόκο μου

Πατατούλη μου (παλιό και δοκιμασμένο)

Χθες ήσουν πολύ νευρικός όλη τη μέρα.  Όπως είπε και η γιατρός, πρέπει κάτι να σε ενοχλούσε λόγω του εμβολίου.  Σου δώσαμε για πρώτη φορά στη ζωή σου λίγο Ντεπόν.  Μας άκουσε όλη η πολυκατοικία.  Ενθουσιάστηκες τόσο πολύ με τη γεύση του που έκλαιγες απαρηγόρητος! 

Καλά κάνεις αγάπη μου.  Συμφωνήσαμε με τη μανούλα πως μας έμοιασες και δεν θα παίρνεις φάρμακα πολύ εύκολα.

Αύριο φεύγω για Γερμανία.  Θα πάω για μια έκθεση με τη δουλειά.  Θα μου λείψεις... πάρα πολύ ψυχούλα μου!

Εμβόλιο!

Σήμερα έκανες το πρώτο σου εμβόλιο!
Η γιατρός που σε είδε έλεγε πως έχεις μεγαλώσει πολύ! Τα πας πολύ καλά γιατί στηρίζεις το κεφαλάκι σου καλά, ψηλώνεις, παχαίνεις (μαγουλάκια μου!!!) και γενικά είσαι σε φόρμα!


Για τις επόμενες δύο μέρες πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή μήπως κάνεις πυρετό οπότε θα έχουμε μια μικρή ανησυχία!


Την Τρίτη φεύγω ταξίδι στη Γερμανία με τη δουλειά για μια έκθεση... Θα γυρίσω Κυριακή βράδυ γιατί θα έρθει η μαμά σου την Παρασκευή για να πάμε στο Σάλτσμπουργκ το Σαββατοκύριακο.


Ξέρω πως αθετώ την υπόσχεσή μου να σε πάρουμε μαζί μας στο επόμενο ταξίδι αλλά όταν έκανα την υπόσχεση, είχα ξεχάσει την Αυστρία...   Σίγουρα στο επόμενο θα πάμε παρεούλα!!!


Θα μου λείψεις πάρα πολύ ψυχούλα μου... 

Χαμόγελο, ξανά!

Είχα δίκιο που έφυγα νωρίς από τη δουλειά χθες...


Μόλις έβαλα να φάω, ξύπνησες.  Εσύ ήσουν στο ριλάξ σου πάνω στον καναπέ κι εγώ καθόμουν κάτω κι έτρωγα στο τραπεζάκι του σαλονιού.  Όλη την ώρα με κοίταζες με περιέργεια. Εγώ σε ρωτούσα αν θέλεις αρακά αλλά για έναν περίεργο λόγο δεν μου απαντούσες...


Μόλις τελείωσα το φαγητό σου έπιασα την κουβέντα κι αμέσως άρχισες να χαμογελάς!  Αγάπη μου γλυκιά, με κοίταζες στα μάτια και μου χαμογελούσες.  Η μαμά σου αμέσως έσπευσε να σε υπερασπιστεί! "Είδες το παιδί που λες ότι δεν χαμογελάει?" μου είπε.


Ναι! Πλέον ήμουν πεπεισμένος ότι χαμογελάς και ότι έχεις αρχίσει να μπαίνεις για τα καλά στον κόσμο μας!!

Ύπνος!!!

Παιδάκι μου...
Νύχτα με τη νύχτα αρχίζεις και κοιμάσαι σαν φυσιολογικός άνθρωπος και όχι σαν ξενύχτης στην παραλιακή λεωφόρο!!!


Πλέον και η μανούλα σου και εγώ είμαστε πιο ξεκούραστοι και μπορούμε να είμαστε ακόμα καλύτεροι μαζί σου!


Χθες έβγαλες κάτι μικρά σπυράκια κάτω από το αυτάκι σου.  Η μαμά ανησύχησε πάρα πολύ. Ευτυχώς η γιατρός την καθησύχασε και σήμερα σου πήραμε μια κρεμούλα για να βάζουμε.


 Από χθες η προ-γιαγιά σου η Μαρία (ή αλλιώς γιαγιά-Μαίρη όπως την λέγαμε εμείς μικρά) μπήκε στο νοσοκομείο.  Είναι η μαμά του παππού σου του Γιάννη και είναι 94 ετών. 
Ο παππούς σου ο Γιάννης και ο θείος σου ο Αντώνης είναι κλώνοι της!!! Είναι το κλασσικό αστείο της οικογένειας μας.


Μετά από μια δύσκολη μέρα στο γραφείο, ξεκινάω για να έρθω να σε δω!