Σήμερα διαπίστωσα πως έχω να σου γράψω πάνω από ένα μήνα. Απαράδεκτος!
Η εξέλιξή σου είναι μεγάλη. Κάθε μέρα ο χαρακτήρας σου διαμορφώνεται και βλέπουμε ότι οι αντιδράσεις σου αλλάζουν.
Έχεις αρχίσει να γίνεσαι πιο τρυφερός. Μας αγκαλιάζεις, μας φιλάς, μας ψάχνεις και γενικά δείχνεις πως νοιάζεσαι για 'μας. Ή τουλάχιστον έτσι το μεταφράζω εγώ γιατί έτσι θα ήθελα!
Νευριάζεις πιο έντονα και πλέον αντιδράς και απότομα. Πολλές φορές προσπαθούμε να σου αλλάξουμε πάνα κι εσύ μας κλωτσάς και φωνάζεις και γκρινιάζεις και δεν κάθεσαι ήσυχος με αποτέλεσμα μια απλή αλλαγή πάνας να γίνεται "ντέρμπυ".
Αγαπημένο σου κόλπο! Να βγάζεις τις κάλτσες σου και να νευριάζεις τη μαμά σου που σε κυνηγάει να τις φορέσεις! Με τέτοιο κρύο είσαι παλαβιάρης που τις βγάζεις αλλά έχεις καταλάβει ότι έχει πλάκα αυτό και το κάνεις συνέχεια! Απολαμβάνω να βλέπω εσένα να τις βγάζεις και τη μαμά να σου τις βάζει. Έχεις αυτό το βλέμμα της σκανταλιάς που είναι φανταστικό!
Πριν από δύο εβδομάδες είχα πάει στη Γερμανία με τη δουλειά μου γιατί συμμετείχαμε σε μια έκθεση. Από εκεί σου πήρα μερικά παιχνιδάκια. Το αγαπημένο σου είναι μια βαρκούλα την οποία άζουμε στην μπανιέρα σου και μετά δεν θέλεις να βγεις από μέσα! Με το που πάω να σε σηκώσω αρχίζεις να φωνάζεις και να παραπονιέσαι. Πολύ νεύρο ρε παιδάκι μου!!!
Ο βραδυνός ύπνος είναι μια μικρή καθημερινή μάχη. Ανάλογα με το πόσο έχεις κουραστεί, εξαρτάται και η διάρκεια της μάχης! Γουστάρεις παιχνίδια και παρέα και να κάθεσαι μαζί μας αλλά όταν η ώρα έχει φτάσει 10+, πρέπει οπωσδήποτε να κοιμηθείς για να είσαι ξεκούραστος.
Δεν συμφωνείς και πολύ με αυτό αλλά δεν πειράζει. Θα το συνηθίσουμε κάποια στιγμή.
Τα πρωινά, όταν ξυπνάς, ανάλογα με τα κέφια σου, δεν αρχίζεις το κλάμα για να σε ακούσουμε. Το προηγούμενο Σάββατο, για παράδειγμα, αντί να κλάψεις φώναζες "Μπάμπα" (ο τόνος στο πρώτο μπα). Επίσημα πλέον έχεις μάθει ότι Μπάμπα είμαι εγώ και Μάμα είναι η μανούλα σου. Τώρα, που την βρήκες εσύ την Ιταλική προφορά, δεν ξέρουμε.
Καμιά φορά, τα βράδια, παίρνεις τα βιβλιαράκια με τα ζώα και τα χρώματα και έρχεσαι να κάτσεις στον καναπέ για να τα διαβάσουμε μαζί. Πολλές φορές ξαπλώνεις και πάνω μας. Είναι αυτές οι υπέροχες στιγμές που νιώθουμε απέραντη ευτυχία που είσαι στη ζωή μας.
Αγαπημένο σου βιβλίο, εκτός από αυτά μα τα χρώματα και τα ζώα, είναι ο "Μάϊκ ο Φασολάκης".
Πιστεύω όμως ότι έχει γίνει αγαπημένο σου λόγω της περιγραφής που το κάνω ου είναι πολύ Interactive. Πρέπει να δεις τη μούρη σου όταν σε φυσάω για να προσομοιώσω τον αέρα που πήρε τον Μάικ από το σπίτι του. Νευριάζεις αλλά σου αρέσει!
Και κάτι για να είσαι λίγο περήφανος για τον μπαμπά σου. Στις 11/11/2012 ήταν ο κλασσικός μαραθώνιος της Αθήνας. Είναι από τους πιο γνωστούς αγώνες σε όλο τον κόσμο. Πήρα την απόφαση και μαζί με τον αγαπημένο μου φίλο τον Νάσο τρέξαμε στον αγώνα και τερματίσαμε.
Υπέροχη εμπειρία την οποία θα σου πρότεινα να δοκιμάσεις όταν με το καλό μεγαλώσεις.
Με τη μανούλα σου ετοιμαζόμαστε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα. Θέλουμε να ανοίξουμε τη δική μας δουλειά και τρέχουμε (ειδικά η μαμά) πυρετωδώς! Μακάρι να πάνε όλα όπως τα ονερευόμαστε και όταν μεγαλώσεις να μπορείς να μας βοηθάς! (πλάκα κάνω φυσικά!)
Γιαγιάδες και παππούδες είναι όλοι ΟΚ καί όπως πάντα τρελοί και παλαβοί μαζί σου!
Ποιος δεν είναι, όμως?
Σε αγαπάμε πολύ, χαβαλέ μας!
Η εξέλιξή σου είναι μεγάλη. Κάθε μέρα ο χαρακτήρας σου διαμορφώνεται και βλέπουμε ότι οι αντιδράσεις σου αλλάζουν.
Έχεις αρχίσει να γίνεσαι πιο τρυφερός. Μας αγκαλιάζεις, μας φιλάς, μας ψάχνεις και γενικά δείχνεις πως νοιάζεσαι για 'μας. Ή τουλάχιστον έτσι το μεταφράζω εγώ γιατί έτσι θα ήθελα!
Νευριάζεις πιο έντονα και πλέον αντιδράς και απότομα. Πολλές φορές προσπαθούμε να σου αλλάξουμε πάνα κι εσύ μας κλωτσάς και φωνάζεις και γκρινιάζεις και δεν κάθεσαι ήσυχος με αποτέλεσμα μια απλή αλλαγή πάνας να γίνεται "ντέρμπυ".
Αγαπημένο σου κόλπο! Να βγάζεις τις κάλτσες σου και να νευριάζεις τη μαμά σου που σε κυνηγάει να τις φορέσεις! Με τέτοιο κρύο είσαι παλαβιάρης που τις βγάζεις αλλά έχεις καταλάβει ότι έχει πλάκα αυτό και το κάνεις συνέχεια! Απολαμβάνω να βλέπω εσένα να τις βγάζεις και τη μαμά να σου τις βάζει. Έχεις αυτό το βλέμμα της σκανταλιάς που είναι φανταστικό!
Πριν από δύο εβδομάδες είχα πάει στη Γερμανία με τη δουλειά μου γιατί συμμετείχαμε σε μια έκθεση. Από εκεί σου πήρα μερικά παιχνιδάκια. Το αγαπημένο σου είναι μια βαρκούλα την οποία άζουμε στην μπανιέρα σου και μετά δεν θέλεις να βγεις από μέσα! Με το που πάω να σε σηκώσω αρχίζεις να φωνάζεις και να παραπονιέσαι. Πολύ νεύρο ρε παιδάκι μου!!!
Ο βραδυνός ύπνος είναι μια μικρή καθημερινή μάχη. Ανάλογα με το πόσο έχεις κουραστεί, εξαρτάται και η διάρκεια της μάχης! Γουστάρεις παιχνίδια και παρέα και να κάθεσαι μαζί μας αλλά όταν η ώρα έχει φτάσει 10+, πρέπει οπωσδήποτε να κοιμηθείς για να είσαι ξεκούραστος.
Δεν συμφωνείς και πολύ με αυτό αλλά δεν πειράζει. Θα το συνηθίσουμε κάποια στιγμή.
Τα πρωινά, όταν ξυπνάς, ανάλογα με τα κέφια σου, δεν αρχίζεις το κλάμα για να σε ακούσουμε. Το προηγούμενο Σάββατο, για παράδειγμα, αντί να κλάψεις φώναζες "Μπάμπα" (ο τόνος στο πρώτο μπα). Επίσημα πλέον έχεις μάθει ότι Μπάμπα είμαι εγώ και Μάμα είναι η μανούλα σου. Τώρα, που την βρήκες εσύ την Ιταλική προφορά, δεν ξέρουμε.
Καμιά φορά, τα βράδια, παίρνεις τα βιβλιαράκια με τα ζώα και τα χρώματα και έρχεσαι να κάτσεις στον καναπέ για να τα διαβάσουμε μαζί. Πολλές φορές ξαπλώνεις και πάνω μας. Είναι αυτές οι υπέροχες στιγμές που νιώθουμε απέραντη ευτυχία που είσαι στη ζωή μας.
Αγαπημένο σου βιβλίο, εκτός από αυτά μα τα χρώματα και τα ζώα, είναι ο "Μάϊκ ο Φασολάκης".
Πιστεύω όμως ότι έχει γίνει αγαπημένο σου λόγω της περιγραφής που το κάνω ου είναι πολύ Interactive. Πρέπει να δεις τη μούρη σου όταν σε φυσάω για να προσομοιώσω τον αέρα που πήρε τον Μάικ από το σπίτι του. Νευριάζεις αλλά σου αρέσει!
Και κάτι για να είσαι λίγο περήφανος για τον μπαμπά σου. Στις 11/11/2012 ήταν ο κλασσικός μαραθώνιος της Αθήνας. Είναι από τους πιο γνωστούς αγώνες σε όλο τον κόσμο. Πήρα την απόφαση και μαζί με τον αγαπημένο μου φίλο τον Νάσο τρέξαμε στον αγώνα και τερματίσαμε.
Υπέροχη εμπειρία την οποία θα σου πρότεινα να δοκιμάσεις όταν με το καλό μεγαλώσεις.
Με τη μανούλα σου ετοιμαζόμαστε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα. Θέλουμε να ανοίξουμε τη δική μας δουλειά και τρέχουμε (ειδικά η μαμά) πυρετωδώς! Μακάρι να πάνε όλα όπως τα ονερευόμαστε και όταν μεγαλώσεις να μπορείς να μας βοηθάς! (πλάκα κάνω φυσικά!)
Γιαγιάδες και παππούδες είναι όλοι ΟΚ καί όπως πάντα τρελοί και παλαβοί μαζί σου!
Ποιος δεν είναι, όμως?
Σε αγαπάμε πολύ, χαβαλέ μας!
