Είσαι σίγουρος;;

Μπαμπά είσαι σίγουρος πως ξέρεις να αλλάζεις την πάνα μου;;

Είναι στιγμές...

Που απλά δεν μπορείς να τις περιγράψεις...

Πρωινό με Nutella!

Το λατρεύεις! Όταν με δεις να φέρνω τις φέτες με τη Nutella αμέσως χαμογελάς και απλώνεις το δάχτυλο να πάρεις τον μεζέ σου!

Φυσικά γίνεσαι χάλια αλλά αυτό δεν μετράει και πολύ!

Απαιτήσεις!!

Τα βράδια, όταν ξυπνάς καμία φορά, θέλεις γάλα. Αυτό δεν είναι κακό. Το κακό είναι που το απαιτείς εκείνη τη στιγμή! Δεν περιμένεις λεπτό! Κλαις, φωνάζεις και απαιτείς να έχεις το γάλα σου άμεσα! Είναι δύο μαγικά λεπτά που ευχόμαστε να ήταν έτοιμο και ζεστό το γάλα σου για να μην περιμένεις...
Ε δεν είναι και ότι καλύτερο να ξυπνάς έτσι μέσα στη μαύρη νύχτα!
Ούτε στο στρατό δεν με ξυπνούσαν έτσι!

Βόλτα για ύπνο!

Καλοκαίρια και ήρθε η ώρα να βγάλουμε τα καλοκαιρινά μας ρούχα. Η μαμά έχει αναλάβει το δύσκολο αυτό έργο. Για να μην είμαστε στα πόδια της, πήγαμε μια βόλτα να πάρουμε καθαρό αέρα. Εσύ πήρες μπόλικο...

Χθες πήγαμε για κούρεμα. Για πρώτη φορά σου τα πήραμε με τη μηχανή ομοιόμορφα. Τώρα φαίνονται ακόμα περισσότερο τα χαρακτηριστικά σου. Κου κου βαααααα!!!
Εννοείται ότι μας άκουσε όλο το εμπορικό κέντρο όσο ήμασταν στο κομμωτήριο. Εκλαιγες, φωναζες, και δεν καθίσουν με τίποτα. Ευτυχώς τελειώσαμε γρήγορα.
Το αποτέλεσμα όμως άξιζε τον κόπο.

Παίρνει φόρα η γλωσσίτσα...

Χθες το απόγευμα, όταν ήρθα να σε πάρω από τη γιαγιά παρατήρησα ότι η γλώσσα σου έχει αρχίσει να λύνεται.  

Γενικά χρησιμοποιείς λέξεις, όπως "Εκεί", "Ναι", "Εγώ", "Γάλα", "Μαμά, Γκόγκο, Μπάμπουθ, Γιάγια, Μίμη" αλλά τις τελευταίες ημέρες έχεις αρχίσει να τις χρησιμοποιείς όλο και πιο συχνά, προσθέτοντας και νέες καθημερινά.
Είναι απολύτως φυσιολογικό αυτό αλλά έχει την πλάκα του το να σε βλέπω να  σταματάς τις ντροπές και να προσπαθείς να επικοινωνήσεις καλύτερα.

Στο θέμα του ύπνου, έχεις αρχίσει να μας κάνεις λίγα "νερά". Τα βράδια ξυπνάς και μας φωνάζεις έτσι ώστε να σε πάρουμε δίπλα μας.  Μόλις σε βάλουμε στο κρεβάτι μας, απαιτείς μια μπουκάλα γάλα και μετά πέφτεις για ύπνο ευτυχισμένος.  Αν κάνουμε το αστείο να σε πάμε στο κρεβάτι σου, αμέσως ανοίγεις τα μάτια σου και απλώνεις τα χέρια για να σε πάρουμε αγκαλιά και να σε γυρίσουμε πίσω μαζί μας.
Εννοείται πως αυτό δεν είναι καθόλου φυσιολογικό και ήδη με τη μαμά ψάχνουμε τρόπους για να σε αποτρέπουμε...

Για να δούμε ποιος θα κερδίσει τη "μάχη" αυτή... Εγώ πειράζω τη μαμά και της λέω ότι όταν θα βγάλεις τρίχες στα πόδια σου θα είσαι πολύ ενοχλητικός και θα πρέπει να σε κοιμίζουμε στο κρεβάτι σου... 

Γιατί γυρίζει;;;

Πάντα περίεργος για όλα! Ειδικά τις μηχανικές κατασκευές!

Εξυπνοπούλι...

Χθες το βράδυ, είχε βγει η μαμά στο μπαλκόνι για να κάνει το τσιγάρο της.

Μόλις την είδες, πήγες μπροστά στην τζαμαρία και προσπαθούσες να ανοίξεις το τζάμι για να βγεις κι εσύ έξω.  Τότε σου εξήγησε η μαμά ότι κάνει κρύο και πως δεν πρέπει να βγεις έξω.  
Αφού σου το είπε 2-3 φορές αποφάσισες να αναλάβεις δράση.

Πήγες στην πολυθρόνα που έχουμε στο σαλόνι, πήρες το μπουφάν σου που ήταν αφημένο εκεί και στάθηκες μπροστά στο παράθυρο...

Αμέσως βάλαμε τα γέλια διότι πλέον έχεις αρχίσει να κατανοείς και πιο δύσκολες φράσεις και απ΄ότι φαίνεται, βρίσκεις και λύσεις για τα προβλήματα.

Φυσικά σου έβαλα αμέσως το μπουφάν και σε έβγαλα στο μπαλκόνι...

Τρομάρα γιαγιάς Γεωργίας

Χθες επιφύλασσες μια έκπληξη στη γιαγιά τη Γεωργία.

Σε είχε βάλει για ύπνο σε κανονικό κρεβάτι χωρίς κάγκελο.  Κάθε τρεις και λίγο ερχόταν να δει αν είσαι καλά.

Κάποια στιγμή μπήκε στο δωμάτιο και δεν σε βρήκε εκεί.  Αμέσως την έλουσε κρύος ιδρώτας!  Τρελάθηκε... Μέχρι τη στιγμή που πήγε στο σαλόνι και σε βρήκε να κάθεσαι στον καναπέ και να περιμένεις να σου βάλει "μίμι" στον υπολογιστή...

Αυτό το είχε προβλέψει η μαμά σου όταν την είχα ρωτήσει αν ήρθε η ώρα να σου βγάλουμε το κάγκελο από το κρεβάτι.. "Για να κάνει βόλτες σε όλο το σπίτι;;" ήταν η απάντησή της και δεν άργησε να επιβεβαιωθεί...

Να ταξιδέψεις αγόρι μου! Όσο πιο πολύ μπορείς!

Να ταξιδέψεις!

Ωτοστόπ 9.000 χιλιομέτρων

Photo: Mrs. Exception ♥/Flickr

• Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
• Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς

Στα 25 τους, αρκετοί φοιτητές δεν είναι καν φοιτητές. Έχουν φορέσει τηβέννους και περίεργα καπέλα, έχουν σταυρώσει τα δάχτυλα των χεριών και έχουν δώσει όρκους στην επιστήμη, έχουν κεράσει τους φίλους τους για το πτυχίο. Μετά θα ακολουθήσουν επισυναπτόμενα βιογραφικά και άγχη, θα κατέβει ο πήχης των προσδοκιών και θα αυξηθεί η κριτική για τη χαμηλή διασύνδεση των Πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας. Στα 25 του, ο Adam Shek δεν είναι καν φοιτητής. Δυνητικά είναι αρχιτέκτονας, ουσιαστικά είναι ταξιδιώτης και σίγουρα ένας τρομερά ενδιαφέρων άνθρωπος από το Χονγκ-Κονγκ, η ζωή του οποίου θα μπορούσε να έχει γίνει ταινία*.

Εν συντομία, η ιστορία του έχει ως εξής: Σχεδόν ένα χρόνο πριν, τον Ιούνιο, αποφασίζει να παραιτηθεί και να κάνει διακοπές στη Γερμανία, κάνοντας δουλειές του ποδαριού για να βγάλει τα προς το ζην. Ανάμεσα στην επιλογή να συνεχίσει τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό επίπεδο ή να ολοκληρώσει τον χρόνο του με περιπέτεια, αποφασίζει να το κάνει «με τον πιο τρελό τρόπο», όπως δηλώνει στη South China Morning Post. Υπολογίζει πως θα του πάρει πέντε μήνες να επιστρέψει με ωτοστόπ στην πατρίδα του. Πέρασε όλο τον Μάρτιο γυρνώντας σε Γαλλία και άλλες χώρες για να εξασκηθεί στο πώς να πείθει τους οδηγούς να τον μεταφέρουν και στο πώς να αποφεύγει κακοτοπιές. Τους κοιτά στα μάτια για λίγα δευτερόλεπτα και τους μιλά στα αγγλικά και όχι στην εκάστοτε γλώσσα τους, για να είναι σίγουρος πως μπορεί να επικοινωνήσει σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Δεν σηκώνει το χέρι του μόνο, γράφει σε χαρτόνια και αυτοσχέδιες ταμπέλες τον σκοπό του. Το μοναδικό που τον αγχώνει είναι η διαδρομή από το Ιράν στο Πακιστάν, κάτι που μπορεί να τον αναγκάσει να περάσει από χώρες όπως το Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν. Μπορείτε να δείτε τις περιπέτειες του Shek και να τον βοηθήσετε οικονομικά, μέσα από το blog του εδώ.

Πριν από αρκετά χρόνια, σε συζήτηση με γονείς Ελλήνων μαθητών Λυκείου, ένας ομογενής που μένει στον Καναδά τους προέτρεψε να μη στείλουν αμέσως τα παιδιά τους στο Πανεπιστήμιο. Να τα αφήσουν ένα με δύο χρόνια να ταξιδέψουν και στη συνέχεια να σπουδάσουν. Εάν αυτό δεν ήταν εφικτό, το plan B ήταν τα ταξίδια να γίνουν μετά το τέλος του πτυχίου και πριν από το μεταπτυχιακό ή το διδακτορικό. Δεν υπήρχε σχέδιο χωρίς ταξίδια μέσα. Όχι απαραίτητα με πολλά λεφτά, όχι εν ανάγκη σε ξενοδοχεία και σίγουρα όχι πάντα με αεροπλάνα και καράβια. Σε hostels και πανσιόν, με τρένα και ωτοστόπ, με κάθε τρόπο, ακόμη και με couch-surfing. Σχεδόν μια δεκαετία μετά και έχοντας κάνει τα παραπάνω  (έστω και με τη λάθος σειρά), συνειδητοποιώ το πόσο δίκιο είχε.

Το πώς επηρεάζει ο τουρισμός και γενικά τα ταξίδια την Ελλάδα, την οικονομία της και τις υποδομές της, μπορείτε να το δείτε στηνέκθεση για το 2013 του World Travel and Tourism Council. Παγκοσμίως, από το 2005 μέχρι τα μέσα του 2010 σημειώνονταν σημαντική αύξηση στον τουρισμό, ενώ οι προβλέψεις για τα επόμενα δέκα χρόνια δείχνουν αύξηση στη συμβολή του κλάδου στο ΑΕΠ ακόμη και κατά 54% (σελ. 8, σελ. 25). Ο κόσμος ταξιδεύει και θα το κάνει ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Και γι' αυτό δεν ευθύνεται μόνο το κόστος το οποίο συνεχώς μειώνεται, αλλά και η έμφυτη ανάγκη του για διαφορετικές παραστάσεις, για εμπειρίες που χωρούν σε βαλίτσες και για εικόνες που ξεπερνούν τα σύνορα. Είναι, εξάλλου, ίσως το μοναδικό χόμπι ή ψώνιο που μπορεί να έχει ένας φίλος σου, η σχέση σου, κάποιος συγγενής σου και να μη σε ενοχλεί. Το πολύ-πολύ, να τον ζηλέψεις.

*Στην ταινία Into the Wild, ο Sean Penn σκιαγραφεί τη ζωή ενός αποφοίτου του Emory University που δίνει την υποτροφία του και τις αποταμιεύσεις του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και φτάνει στην Αλάσκα με ωτοστόπ.

Vincit Qui Se Vincit

Για σήμερα σου έχω τη συνέντευξη της Ελένης Αντωνιάδουη οποία είναι επιστήμονας και διαπρέπει στο εξωτερικό. 

Πολύ καλή συνέντευξη από τη δημοσιογράφο Στέλλα Αλαφούζου.
Απόλαυσέ την...

«Κυριαρχεί αυτός που κυριαρχεί 

στον εαυτό του»

Η Ελένη Αντωνιάδου τιμήθηκε με τον τίτλο «Γυναίκα της χρονιάς» από τη διοργάνωση "2013 FDM Everywoman in Technology Awards". Είναι μόλις 25 χρόνων, είναι Ελληνίδα και στο τέλος της συζήτησής μας σκέφτηκα με ανακούφιση πως… υπάρχει ελπίς. 

- Πείτε μου κάποια πράγματα για εσάς. Πού έχετε γεννηθεί και μεγαλώσει; Πόσα χρόνια ζείτε μακριά από την Ελλάδα; Σας λείπει;
Είμαι 25 ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην όμορφη και ιστορική πόλη της Θεσσαλονίκης και τα τελευταία 5,5 χρόνια ζω στο εξωτερικό. Μου λείπει η αφοπλιστική ομορφιά της Ελλάδας και του κόσμου της. Μου λείπει το γαλάζιο, ο εκθαμβωτικός ήλιος και τα χαμόγελα των δικών μου ανθρώπων.

- Πού έχετε σπουδάσει; Υπήρξαν άνθρωποι που σας ενέπνευσαν;
Πηγή έμπνευσης για μένα είναι αδιαμφισβήτητα οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μου, στους οποίους θα είμαι πάντα ευγνώμων γιατί μοιράστηκαν μαζί μου ένα κομμάτι της δικής τους ψυχής και διανοητικότητας. Στα μάτια μου φαντάζει μαγική η δύναμη των εκπαιδευτικών, είναι σαν να έχουν μια ουτοπική χρονομηχανή και κάθε φορά που μπαίνουν σε μια τάξη διαπλάθουν το μέλλον.
Πήρα το βασικό μου πτυχίο στην Πληροφορική με εφαρμογές στη Βιοϊατρική από το Πανεπιστήμιο Στερεάς, έχω ένα μάστερ στη Νανοτεχνολογία και την Αναγεννητική Ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και ένα μάστερ στη Μηχανική των Ιστών από το Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις και, πλέον, ολοκληρώνω το διδακτορικό μου πτυχίο στην Αναγγενητική Ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις. Επίσης, λόγω της εταιρείας μου, έχω λάβει υποτροφία από το UIUC Business School και τελείωσα Διοίκηση Επιχειρήσεων καθώς και Επιχειρηματικότητα για τις Επιστήμες Ζωής από το Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις. Τέλος, έχω αποφοιτήσει απο την Ακαδημία της ΝΑΣΑ για τη Διερεύνηση του Διαστήματος.

- Πώς είναι να είσαι γυναίκα σε ένα ακόμη ανδροκρατούμενο και πολύ απαιτητικό περιβάλλον;
Είμαι μια γυναίκα που δουλεύει σκληρά και αντιμετωπίζει ως πρόκληση τον εαυτό της και όχι το απαιτητικό περιβάλλον. Υπάρχει ένα αρχαίο γνωμικό που επισημαίνω πάντα σε όσους έχουν απογοητευτεί από τις αντιξοότητες: “Vincit qui se vincit” (~Κυριαρχεί αυτός που κυριαρχεί στον εαυτό του), το μόνο ανυπέρβλητο εμπόδιο που μπορεί να μας κλονίσει είναι η έλλειψη πίστης στον εαυτό μας.

- Σχετικά με τον ερευνητικό τομέα, όπου απαιτούνται μεγάλες οικονομικές επενδύσεις για την εξέλιξη των πειραμάτων, πώς είναι οι προσδοκώμενες οικονομικές απολαβές;
Η έρευνα είναι δαπανηρή αλλά εξαιρετικά προσοδοφόρα σε κοινωνικό, αναπτυξιακό και οικονομικό επίπεδο. Επιδίωξή μου ως επιστήμονας είναι να συμβάλλω σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις που θα αποτελέσουν νέες σωτήριες και κυρίως οικονομικά προσιτές θεραπείες σε χιλιάδες ασθενείς. Είναι προσωπικό στοίχημα για μένα να εξασφαλιστούν οι πόροι για τη συνέχιση της έρευνας και την ολοκλήρωση αυτού του ονείρου.

- Η χρήση της νανοτεχνολογίας σημαίνει αύξηση της ιατρικής αποτελεσματικότητας ως προς την ίαση και τη μακροβιωσιμότητα; Με ποιον τρόπο επιτυγχάνεται αυτό;
Ο συνδυασμός της νανοτεχνολογίας με την αναγεννητική ιατρική και τη χρήση βλαστοκυττάρων μπορεί να συντελέσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών που σχετίζονται με την ανάπτυξη των βιολογικών νανο-ρομπότ (ένα από τα βασικά μου ερευνητικά αντικείμενα τα τελευταία 3,5 χρόνια). Όπως ένα συμβατικό ρομπότ, τα βιολογικά νανο-ρομπότ είναι εξαιρετικά μικρής κλίμακας αυτόνομα οργανίδια με δυνατότητα κατευθυνόμενης κίνησης και λειτουργίας στον ανθρώπινο οργανισμό για την καταπολέμιση κάθε είδους μόλυνσης και ασθένειας (στοχεύοντας ιούς, βακτήρια, ακόμα και καρκινικά κύτταρα). Τα πολλά υποσχόμενα νανορομπότ θα εμφυτεύονται στους ασθενείς και θα έχουν προγραμματισμένη καθοδήγηση μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στην πάσχουσα περιοχή και κατόπιν της δράσης τους θα αποβάλλονται μέσω της νεφρικής οδού.

- Η ανάπτυξη στο εργαστήριο οργάνων από κύτταρα του ίδιου του πάσχοντος ουσιαστικά θα λύσει το πρόβλημα των μεταμοσχεύσεων;
Πιστεύω ότι θα αποτελέσει μια ελπιδοφόρο εναλλακτική θεραπευτική οδό και ένα ουσιαστικό μέτρο για την καταπολέμηση του παρεμπορίου ανθρωπίνων οργάνων που μαστίζει χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής.

- Απ’ όσο καταλαβαίνω οι προχωρημένες αυτές τεχνικές απαιτούν μεγάλο κόστος επενδύσεων, άρα και οι υπηρεσίες οι οποίες θα παρέχονται θα είναι υψηλού κόστους. Συνεπώς για μεγάλο χρονικό διάστημα πολύ λίγα εξειδικευμένα κέντρα θα μπορούν να τις παρέχουν και αυτή η υπερσυγκέντρωση ενδέχεται να αυξήσει ακόμη περισσότερο τη διαφορά ανάμεσα στα κέντρα αυτά (και τις χώρες που τα διαθέτουν) από τον υπόλοιπο κόσμο. Πιστεύετε ότι θα προβλεφθούν μέτρα για την ανάπτυξη των ερευνητικών εργαστηρίων των μικρών χωρών;
Η έρευνα που πραγματοποιούμε είναι εξαιρετικά δαπανηρή αλλά η τελική θεραπεία θα κυμαίνεται στα ίδια (αν όχι σε μικρότερα για κάποια όργανα) οικονομικά μεγέθη, ακριβώς επειδή τα πλεονεκτήματα των τεχνητών οργάνων (ελάχιστες πιθανότητες ανοσοκαταστολής, περιορισμένη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων ή χημειοθεραπειών, σημαντική μείωση του χρόνου νοσηλείας κτλ) μπορούν να εξισορροπήσουν τα κόστη δημιουργίας τους. Αυξημένη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στη δημιουργία διεθνούς νομοθετικού πλαισίου ώστε να μας επιτραπεί να παράσχουμε τις θεραπείες και να εγκαθιδρύσουμε ένα ενιαίο δίκτυο εργαστηρίων και κλινικών προσβάσιμο σε όλους.

- Η μεταμόσχευση οργάνων βασίζεται στη δωρεά. Θα ισχύσει κάτι αντίστοιχο και για την κατασκευή τους;
Η μεταμόσχευση τεχνητών οργάνων βασίζεται στη δωρεά βλαστικών οργάνων από τον ίδιο τον ασθενή, αυτή είναι η επανάσταση της πολλά υποσχόμενης έρευνας. Η μεγαλύτερη υπόσχεση αυτής της τεχνολογίας είναι το τέλος των περιπτώσεων απόρριψης οργάνων, τέλος στις λίστες αναμονής ληπτών οργάνων, τέλος στο παρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων.

- Διαβάζω ότι σήμερα εργάζεστε στον Τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Αρη, στη Σίλικον Βάλεϊ. Τι ακριβώς κάνετε;
Στη NASA μελετώ τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας και του φαινομένου “bystander” που σχετίζονται με την απώλεια αίσθησης προσανατολισμού και ισορροπίας που αντιμετωπίζουν οι αστροναύτες τα πρώτα 24ωρα που βγαίνουν από τη γήινη ατμόσφαιρα στο Διάστημα. Η μελέτη της επίδρασης της ακτινοβολίας στον ανθρώπινο οργανισμό έχει χαρακτηριστεί ως 1η προτεραιότητα στη NASA, δεδομένης της αναγκαιότητας ανακάλυψης μεθοδών προστασίας από τις βλαβερές επιπτώσεις της ώστε να είναι εφικτή η παρατεταμένη παραμονή των αστροναυτών στο Διάστημα αλλά και η μετοίκηση άλλων πλανητών. Επίσης, πραγματοποιώ πειράματα για τη μελέτη της επίδρασης της βαρύτητας στον σχηματισμό τεχνιτών ιστών από βλαστοκύτταρα στο Διάστημα.

- Τι σας κάνει ευτυχισμένη;
Η αίσθηση ότι η ζωή μου έχει νόημα και σκοπό και, κυρίως, η αμφίδρομη σχέση του να αγαπάω και να αγαπιέμαι.

- Το μότο του protagon είναι «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά». Πείτε μου μία τέτοια...
Πάντα με συναρπάζει η φαντασία και η εφευρητικότητα των ανθρώπων, ιδίως όταν ταξιδεύω σε μακρινά πολυπολιτισμικά μέρη. Βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την τεχνολογία άνθρωποι που ζουν σε εντελώς διαφορετικά περιβάλλοντα και γι’ αυτό κάνω πάντα το ακόλουθο πείραμα στα μέρη που επισκέπτομαι (είμαι σίγουρη ότι οι συνάδελφοί μου θα χαμογελάσουν τώρα που μοιράζομαι μαζί σας αυτή την ιστορία). Κατά τις ιατρικές αποστολές σε χώρες του Τρίτου κόσμου, κουβαλώ πάντα μαζί μου έναν αυτοσχέδιο υπερηχογράφο και τον παρουσιάζω ως δώρο στους κατοίκους της περιοχής, χωρίς να τους αποκαλύπτω τι ακριβώς είναι. Με μεγάλη περιέργεια στο τέλος της εθελοντικής αποστολής (μετά από ένα μήνα), ρωτάω αν τους άρεσε το δώρο και πώς το χρησιμοποίησαν και εν τέλει, φυσικά, γίνονται τα αποκαλυπτήρια. Όλοι οι παραλήπτες με ευχαριστούν πάντα με πλατιά χαμόγελα και μεγάλο ενθουσιασμό και ο υπερηχογράφος μέχρι στιγμής έχει χρησιμοποιηθεί ως φωτιστικό, ως προσφορά (δωρεά) σε τοπική θεότητα, και ως ραδιόφωνο. Το μεγαλύτερο μάθημα βεβαίως ήταν η δική μου αφύπνιση και η συνειδητοποίηση του ότι δεν πρέπει να σκέφτομαι συμβατικά και κομφορμιστικά. Πολλές φορές όταν μας δίνουν ένα σφυρί ψάχνουμε ασυνείδητα για ένα καρφί... και έχουμε ξεχάσει να σκεφτόμαστε.

Παραμιλητό!

Σήμερα το πρωί ήρθα στο δωμάτιό σου για να πάρω ένα πουκάμισο να φορέσω.
Είναι κάτι που το κάνω σχεδόν κάθε πρωί, πάντα με προσοχή για να μη σε ξυπνήσω,

Κάθε μέρα νευριάζω που τα παιχνίδια σου είναι μπροστά στη ντουλάπα και πρέπει να τα μετακινήσω αθόρυβα μέσα στο σκοτάδι .  Αν είχα, βέβαια, μυαλό, θα έκανα τη δουλειά αυτή από το βράδυ και δεν θα αγχωνόμουν κάθε πρωί.

Τέλος πάντων.
Στο θέμα μας τώρα.  Πάνω που έκανα τις επιδέξιες μανούβρες των παιχνιδιών, ένα τουβλάκι από τα Mega Blocks μου έπεσε κι εσύ ενοχλήθηκες... Σε άκουσα που άρχισες να κινείσαι και αμέσως σκέφτηκα "Ωχ, ξύπνησε και ποιος τον ακούει. Θα θέλει γάλα άμεσα και θα σηκώσει όλο τον κόσμο αν δεν του το φέρω".
Όσο τα σκεφτόμουν αυτά άκουσα τη φωνούλα σου... "Ντόντο" είπες... και μετά δύο δευτερόλεπτα είπες πάλι "Ντόντο".  
Μέσα στον ύπνο σου έβλεπες μπισκότα!!

Κρατήθηκα για να μη γελάσω κι εξαφανίστηκα αμέσως από το δωμάτιο πριν σε ξυπνήσω για τα καλά!!!

Σου υπόσχομαι ότι τα επόμενα μπισκότα που θα σου πάρω θα είναι με σοκολάτα!!

______

Για να μην το ξεχάσω!! 
Το προηγούμενο βράδυ, δεν ήθελες να κοιμηθείς με τίποτα!!! Σε βάλαμε για ύπνο στις 9.30 και κοιμήθηκες στις 10.30!  Όλη την ώρα καθόσουν στο κρεβάτι σου κι έκανες διάφορα κόλπα για να μας τραβήξεις την προσοχή!  
Φώναζες: "Μαμάαααα" με μια φωνή γεμάτη γλύκα.  Μιλούσες μόνος σου κι έλεγες τα "Γκόγκλι γκόγκλι" σου.  Έκανες πως έκλαιγες και μετά γελούσες.  Με τη μαμά σου, καθόμασταν στο σαλόνι, σε ακούγαμε και γελούσαμε πάρα πολύ με το σόου που έκανες!

Πτώση...

Σήμερα είχαμε πάει στη γιαγιά τη Γεωργία. Κάποια στιγμή σε άκουσα να κλαις σπαρακτικά! Είχες πέσει από τον καναπέ και είχες χτυπήσει το κεφαλάκι σου! Η γιαγιά έτρεμε, εσύ έκλαιγες κι εγώ σε κορόιδευα γιατί νόμιζα ότι είχες πέσει στο χαλί. Όταν άρχισες να μου δείχνεις το κεφάλι σου κατάλαβα ότι στο χαλί δεν υπήρχε περίπτωση να κανείς τέτοιο καρούμπαλο!
Είχες πέσει στο μάρμαρο. Εννοείται ότι αμέσως πήρα την Μαρία την γιατρό να μου δώσει οδηγίες. Ευτυχώς ήταν καθησυχαστική. Το καρούμπαλο τεράστιο. Η γιαγιά σου έβαζε συνέχεια βούτυρο. Τελικά υποχώρησε. Έμεινε μόνο μια γραμμή να θυμίζει το χτύπημα. Οριακά δεν είχαμε τα πρώτα σου ράμματα στο νοσοκομείο!!