Να ταξιδέψεις!
Ωτοστόπ 9.000 χιλιομέτρων
Photo: Mrs. Exception ♥/Flickr
Στα 25 τους, αρκετοί φοιτητές δεν είναι καν φοιτητές. Έχουν φορέσει τηβέννους και περίεργα καπέλα, έχουν σταυρώσει τα δάχτυλα των χεριών και έχουν δώσει όρκους στην επιστήμη, έχουν κεράσει τους φίλους τους για το πτυχίο. Μετά θα ακολουθήσουν επισυναπτόμενα βιογραφικά και άγχη, θα κατέβει ο πήχης των προσδοκιών και θα αυξηθεί η κριτική για τη χαμηλή διασύνδεση των Πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας. Στα 25 του, ο Adam Shek δεν είναι καν φοιτητής. Δυνητικά είναι αρχιτέκτονας, ουσιαστικά είναι ταξιδιώτης και σίγουρα ένας τρομερά ενδιαφέρων άνθρωπος από το Χονγκ-Κονγκ, η ζωή του οποίου θα μπορούσε να έχει γίνει ταινία*.
Εν συντομία, η ιστορία του έχει ως εξής: Σχεδόν ένα χρόνο πριν, τον Ιούνιο, αποφασίζει να παραιτηθεί και να κάνει διακοπές στη Γερμανία, κάνοντας δουλειές του ποδαριού για να βγάλει τα προς το ζην. Ανάμεσα στην επιλογή να συνεχίσει τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό επίπεδο ή να ολοκληρώσει τον χρόνο του με περιπέτεια, αποφασίζει να το κάνει «με τον πιο τρελό τρόπο», όπως δηλώνει στη South China Morning Post. Υπολογίζει πως θα του πάρει πέντε μήνες να επιστρέψει με ωτοστόπ στην πατρίδα του. Πέρασε όλο τον Μάρτιο γυρνώντας σε Γαλλία και άλλες χώρες για να εξασκηθεί στο πώς να πείθει τους οδηγούς να τον μεταφέρουν και στο πώς να αποφεύγει κακοτοπιές. Τους κοιτά στα μάτια για λίγα δευτερόλεπτα και τους μιλά στα αγγλικά και όχι στην εκάστοτε γλώσσα τους, για να είναι σίγουρος πως μπορεί να επικοινωνήσει σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Δεν σηκώνει το χέρι του μόνο, γράφει σε χαρτόνια και αυτοσχέδιες ταμπέλες τον σκοπό του. Το μοναδικό που τον αγχώνει είναι η διαδρομή από το Ιράν στο Πακιστάν, κάτι που μπορεί να τον αναγκάσει να περάσει από χώρες όπως το Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν. Μπορείτε να δείτε τις περιπέτειες του Shek και να τον βοηθήσετε οικονομικά, μέσα από το blog του εδώ.
Πριν από αρκετά χρόνια, σε συζήτηση με γονείς Ελλήνων μαθητών Λυκείου, ένας ομογενής που μένει στον Καναδά τους προέτρεψε να μη στείλουν αμέσως τα παιδιά τους στο Πανεπιστήμιο. Να τα αφήσουν ένα με δύο χρόνια να ταξιδέψουν και στη συνέχεια να σπουδάσουν. Εάν αυτό δεν ήταν εφικτό, το plan B ήταν τα ταξίδια να γίνουν μετά το τέλος του πτυχίου και πριν από το μεταπτυχιακό ή το διδακτορικό. Δεν υπήρχε σχέδιο χωρίς ταξίδια μέσα. Όχι απαραίτητα με πολλά λεφτά, όχι εν ανάγκη σε ξενοδοχεία και σίγουρα όχι πάντα με αεροπλάνα και καράβια. Σε hostels και πανσιόν, με τρένα και ωτοστόπ, με κάθε τρόπο, ακόμη και με couch-surfing. Σχεδόν μια δεκαετία μετά και έχοντας κάνει τα παραπάνω (έστω και με τη λάθος σειρά), συνειδητοποιώ το πόσο δίκιο είχε.
Το πώς επηρεάζει ο τουρισμός και γενικά τα ταξίδια την Ελλάδα, την οικονομία της και τις υποδομές της, μπορείτε να το δείτε στηνέκθεση για το 2013 του World Travel and Tourism Council. Παγκοσμίως, από το 2005 μέχρι τα μέσα του 2010 σημειώνονταν σημαντική αύξηση στον τουρισμό, ενώ οι προβλέψεις για τα επόμενα δέκα χρόνια δείχνουν αύξηση στη συμβολή του κλάδου στο ΑΕΠ ακόμη και κατά 54% (σελ. 8, σελ. 25). Ο κόσμος ταξιδεύει και θα το κάνει ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Και γι' αυτό δεν ευθύνεται μόνο το κόστος το οποίο συνεχώς μειώνεται, αλλά και η έμφυτη ανάγκη του για διαφορετικές παραστάσεις, για εμπειρίες που χωρούν σε βαλίτσες και για εικόνες που ξεπερνούν τα σύνορα. Είναι, εξάλλου, ίσως το μοναδικό χόμπι ή ψώνιο που μπορεί να έχει ένας φίλος σου, η σχέση σου, κάποιος συγγενής σου και να μη σε ενοχλεί. Το πολύ-πολύ, να τον ζηλέψεις.
*Στην ταινία Into the Wild, ο Sean Penn σκιαγραφεί τη ζωή ενός αποφοίτου του Emory University που δίνει την υποτροφία του και τις αποταμιεύσεις του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και φτάνει στην Αλάσκα με ωτοστόπ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου