Μεγαλείο...

Χθες το βράδυ καθόμασταν όλοι μαζί στον καναπέ, στο σαλόνι και βλέπαμε στο λάπτοπ ένα παιδικό με τον Μίκυ Μάους.

Μετά από λίγο είχαμε με τη μανούλα την ιδέα να διαβάσεις καλύτερα ένα βιβλίο παρά να βλέπεις εικόνες στην οθόνη.  Έφερα λοιπόν το βιβλίο με τα χρώματα που σου έφεραν η Φώνη και η Νικόλ από την Αμερική. 

Σε κάθε σελίδα έχει διάφορα ζωάκια και διάφορα αντικείμενα που όλα έχουν ένα κοινό χρώμα.  Η μανούλα σου λοιπόν σου έδειχνε κάποια από τα αντικείμενα αυτά και σου έλεγε το όνομά τους.  

Φαντάσου λοιπόν την έκλπηξή μας όταν διαπιστώσαμε ότι κατέγραφες στο μυαλό σου τα ονόματα και όταν σε ρώταγε η μαμά "που είναι το αυτοκίνητο?" εσύ αμέσως της έδειχνες με το δάχτυλό σου το αυτοκίνητο.  Όταν σου έλεγε "που είναι το παπάκι?" εσύ αμέσως της έδειχνες το παπάκι.

Κάθε μέρα μας ξαφνιάζεις με την εξυπνάδα σου και το πως αντιλαμβάνεσαι τα πάντα.  Χθες το βράδυ ζήσαμε ακόμα μια υπέροχη στιγμή, από αυτές που μας κάνουν να χαιρόμαστε πολύ και να σε θαυμάζουμε.

Ακόμα κι αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα, εμείς πάλι θα σε αγαπούσαμε με όλη μας την καρδιά και πάλι θα ήμασταν περήφανοι για 'σένα.  Είσαι το παιδάκι μας, κομμάτι από την καρδιά μας και από τη ψυχή μας.  Σε λατρεύουμε...

Και ξαφνικά....

... ένας γδούπος ακούστηκε μέσα στη νύχτα και πεταχτήκαμε από το κρεβάτι!

Την επόμενη στιγμή το κλάμα σου ακούστηκε γοερό! 

Λίγα λεπτά πριν σε είχαμε πάρει στο κρεβάτι μας διότι δεν κοιμόσουν και ήσουν πολύ ανήσυχος.

Εσύ ενώ κοιμόσουν, μετά ξύπνησες και αποφάσισες να κατέβεις από το κρεβάτι!  

(Δεν θυμάμαι αν το έχω αναφέρει αλλά η μαμά σου σε έχει μάθει εδώ και δύο μήνες τουλάχιστον πως να κατεβαίνεις σωστά από το κρεβάτι και τους καναπέδες!)

Μέσα στο ημίφως, ήταν φυσικό να μην τα καταφέρεις με αποτέλεσμα να σωριαστείς στο πάτωμα.  Ευτυχώς δεν χτύπησες πουθενά και όλος σου ο καημός ήταν η τρομάρα που πήρες...

Τέλος καλό, όλα καλά!

Μέρες πολλές...

...είναι που απουσιάζω από το να γράφω τα νέα σου και τα κατορθώματά σου.

Έπεσαν πολλά μαζεμένα ταξίδια με τη δουλειά καθώς και άλλα διάφορα γεγονότα τα οποία με κράτησαν μακριά. 

Να 'μαι όμως πάλι εδώ!

Γεμάτος ευτυχία από αυτή που μου δίνεις εσύ και η μανούλα σου.  Μπορεί να μην το καταλαβαίνεις ακόμα αλλά κάθε μέρα νιώθω στο πετσί μου την ευτυχία του να είσαι δίπλα μας.

Δεν θυμάμαι αν τα έχω γράψει ήδη αλλά πλέον η ανάπτυξή σου είναι ραγδαία.

Πλέον περπατάς 90% και μπουσουλάς 10%. Είσαι τόσο χαρούμενος που μπορείς να ανακαλύψεις τον κόσμο.  Να πας εκεί που θέλεις χωρίς να εξαρτάσαι από εμάς.  Το απολαμβάνεις.  

Είσαι κοινωνικός πολύ!  Σου αρέσει η παρέα και ειδικά από άλλα παιδάκια!  Τις προάλλες είχαν έρθει στο σπίτι ο Γιάννης και η Λίλιαν μαζί με το γιο τους το Χάρη.  Ο Χάρης είναι 5 ετών και αμέσως όταν ήρθε στο σπίτι, πήγε στα παιχνίδια σου.  Εσύ τον ακολούθησες και ήθελες να παίξεις μαζί του.  Μου έκανε εντύπωση πως όταν έπαιρνε ο Χάρης ένα παιχνίδι σου στα χέρια του, τότε τον πλησίαζες, όχι για να το πάρεις πίσω αλλά για να παίξεις κι εσύ μαζί του!!!

Χθες η μαμά σε πήγε για ένα δοκιμαστικό στο πρόγραμμα Gymboree.  Αυτό είναι ένα πρόγραμμα όπου παιδάκια στην ηλικία σου, κάνουν διάφορα παιχνίδια τα οποία τα βοηθούν να αναπτύξουν ικανότητες.  Αμέσως σου άρεσε και πήγες χωρίς πρόβλημα στη δασκάλα κι έκανες βόλτα σε όλο το χώρο χωρίς να γκρινιάξεις.  Μόλις έφτασα κι εγώ, σσε ίδα πάνω σε μια τσουλήθρα να σκαρφαλώνεις.  Μόλις έφτασες στην κορυφή σου είπε η μαμα "Κόιτα ποιος ήρθε" κι αμέσως με χαιρέτησες και με τα δυο σου χέρια, γελώντας!!
Μετά συνέχισες το παιχνίδι σου γιατί σου άρεσε πάρα πολύ!

Τώρα, χαιρετάς και στέλνεις φιλιά, σε όλον τον κόσμο και σου αρέσει πολύ αυτό!
Σου αρέσει πολύ να βρίσκεσαι μαζί με κόσμο.  Ειδικά όταν έρχεται παρέα στο σπίτι, δεν θέλεις ούτε για ύπνο να πέσεις! Θέλεις να είσαι ξύπνιος μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο!

Σου έχουν φέρει ένα παιχνίδι με αυτοκινητάκια, αεροπλάνα και ελικόπτερα και υπάρχει και δρόμος μαζί με βενζινάδικο.  Όποτε σου λέω "Βάλε βενζίνη στο αμάξι Γιάννη" το παίρνεις στα χέρια σου και πηγαίνεις στην "αντλία" και βάζεις τη μάνικα στην τρύπα που έχει στο αυτοκίνητο.  Είσαι εκπληκτικός όταν το κάνεις!!

Είναι τόσα πολλά αυτά που μαθαίνεις κάθε ημέρα που μας ξαφνιάζεις ευχάριστα.

Χθες, σύμφωνα με τη μαμά, της είπες "εντώ" και της έδειξες κάτι..  Όταν σου είπε η μαμά "που, εδώ?" της είπες πάλι "εντώ" και της έδειξες.  Το έκανες μάλιστα και το βράδυ σε 'μένα στο σπίτι. Τι να πω.  Είσαι εκπληκτικός.  

Το πιο τρελό απ'όλα είναι αυτό που μας είπε πως έκανες, η γιαγιά Γεωργία.
Ο παππούς ο Γιάννης όταν φτιάχνει ένα μηχάνημα, έχει τη συνήθεια να το φυσάει με δύναμη για να φύγουν οι σκόνες.  Όταν ήμασταν μικροί ο θείος σου κι εγώ, τον δουλεύαμε και του λέγαμε ότι αυτό είναι το μαγικό που κάνει και φτιάχνουν όλα τα μηχανήματα.
Φαντάσου λοιπόν την έκπληξη της γιαγιάς Γεωργίας όταν σε είδε να καθαρίζεις ένα παιχνίδι σου και μετά να το φυσάς σαν τον παππού σου...  Απίστευτο.  Αν έχεις κι εσύ αυτό το μαγικό χάρισμα τότε μπράβο σου!!! Να το χρησιμοποιείς για να φτιάχνεις τα πάντα!!!