Μεγαλείο...

Χθες το βράδυ καθόμασταν όλοι μαζί στον καναπέ, στο σαλόνι και βλέπαμε στο λάπτοπ ένα παιδικό με τον Μίκυ Μάους.

Μετά από λίγο είχαμε με τη μανούλα την ιδέα να διαβάσεις καλύτερα ένα βιβλίο παρά να βλέπεις εικόνες στην οθόνη.  Έφερα λοιπόν το βιβλίο με τα χρώματα που σου έφεραν η Φώνη και η Νικόλ από την Αμερική. 

Σε κάθε σελίδα έχει διάφορα ζωάκια και διάφορα αντικείμενα που όλα έχουν ένα κοινό χρώμα.  Η μανούλα σου λοιπόν σου έδειχνε κάποια από τα αντικείμενα αυτά και σου έλεγε το όνομά τους.  

Φαντάσου λοιπόν την έκλπηξή μας όταν διαπιστώσαμε ότι κατέγραφες στο μυαλό σου τα ονόματα και όταν σε ρώταγε η μαμά "που είναι το αυτοκίνητο?" εσύ αμέσως της έδειχνες με το δάχτυλό σου το αυτοκίνητο.  Όταν σου έλεγε "που είναι το παπάκι?" εσύ αμέσως της έδειχνες το παπάκι.

Κάθε μέρα μας ξαφνιάζεις με την εξυπνάδα σου και το πως αντιλαμβάνεσαι τα πάντα.  Χθες το βράδυ ζήσαμε ακόμα μια υπέροχη στιγμή, από αυτές που μας κάνουν να χαιρόμαστε πολύ και να σε θαυμάζουμε.

Ακόμα κι αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα, εμείς πάλι θα σε αγαπούσαμε με όλη μας την καρδιά και πάλι θα ήμασταν περήφανοι για 'σένα.  Είσαι το παιδάκι μας, κομμάτι από την καρδιά μας και από τη ψυχή μας.  Σε λατρεύουμε...