Μου λείπετεεεεεε!!!!

Ακόμα ένα ταξίδι στο εξωτερικό... Το τρίτο συνεχόμενο σε τρεις εβδομάδες!

Μου λείπετε πάρα πολύ!  Ευτυχώς αυτή τη φορά πήρα περισσότερες φωτογραφίες μαζί μου κι έτσι η ώρα στο αεροπλάνο περνάει ευχάριστα που σας βλέπω συνέχεια!

Τώρα είμαι στην Πολωνία σε ένα πολύ όμορφο ξενοδοχείο και η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να ήσασταν εδώ για να περνούσαμε όμορφα όλοι μαζί!

Αύριο το απόγευμα θα είμαι πίσω σε 'σας και ανυπομονώ να περάσουμε ένα όμορφο Σ.Κ. και να χαρούμε τον όμορφο καιρό!

Προσπάθεια - χορός!

"Θα ρίξουμε πολύ γέλιο με αυτόν..."  αυτή είναι μια ατάκα που επαναλαμβάνω πολύ συχνά στη μανούλα σου.


Αυτές τις ημέρες, δύο είναι οι σημαντικές εξελίξεις!  Η πρώτη είναι  προσπάθειά σου να σηκωθείς! Όπου κι αν είσαι, έχεις μάθει να απλώνεις τα χέρια, να πιάνεσαι απ' όπου μπορείς και να προσπαθείς να σταθείς στα πόδια σου.  Το κρεβατάκι σου είναι ο χώρος που σου αρέσει περισσότερο να το κάνεις αυτό.  Δεν μπορείς να πιάσεις τα κάγκελα αλλά κρατιέσαι από την πάντα και προσπαθείς να στηριχτείς.  Βέβαια, επειδή δεν έχει καλή στήριξη, φτάνεις μέχρι και να σταθείς στα γόνατά σου.  Σιγά σιγά πιάνεις και το κάγκελο αλλά επειδή είσαι κουρασμένος από την προσπάθεια, δεν καταφέρνεις να σηκωθείς.


Η δεύτερη εξέλιξη έχει να κάνει με τις χορευτικές σου ικανότητες!  Ναι , ναι, όταν είσαι μέσα στο παιχνίδι σου (στράτα?) κάνεις ώρες ώρες τα χέρια σου και το κεφάλι σου δεξιά αριστερά γελώντας.  Το απολαμβάνεις τόσο πολύ!  Το ίδιο κάνεις και όταν σε γδύνει η μανούλα για να σε κάνουμε μπάνιο!!  Εκεί το απολαμβάνεις περισσότερο διότι βλέπεις και την φατσούλα σου στον καθρέφτη και σου αρέσει πάρα πολύ!  Ψωνάρα!


Νομίζω πως μέσα στον επόμενο μήνα θα έχουμε κι άλλες εξελίξεις ως προς την κινητικότητά σου!!!

Ρέα Βιτάλη

Παιδί μου,


Αυτό είναι ένα κείμενο από την αγαπημένη μου..  Μιλάει για την εγγονή της.  Ταυτίστηκα με την περιγραφή των συναισθημάτων...


Διάβασέ το.

Να γράψω για την νίκη του Ευάγγελου σήμερα…Με τέτοια λιακάδα δώρο βάλσαμο; Στο «ίδρυμα» μπορεί να θεωρείται αυτό ως απολύτως σημαντικό…Στο ίδρυμα. Χθες όμως είχε ήλιο. Και ο κόσμος είχε «έξοδο». Η ανάλυση της συγνώμης του Βενιζέλου που μου μετέδιδαν όλη την εβδομάδα με την ευκολοπιστία (να μη πω τίποτα πιο χοντρό) των θρησκόληπτων όταν λένε δάκρυσε η εικόνα την Παναγίας δεν με συνεπήρε όσο ήθελαν. Ούτε ο θρίαμβος του ενός…Χθες είχε λιακάδα. Δεν την χαραμίζω για τέτοιες κουβέντες. Για άλλα θα σας γράψω…

Πετάρισε τις βλεφαρίδες της και μετά έκλεισε απαλά τα μάτια της. Λες και είχε πατήσει slow motion στα ματοτσίνορα της. Κοιμήθηκε! Όχι. Ξανάνοιξε τα μάτια λιγότερο από πριν. Ένα τόσο δα! Ξαναπετάρισε τις βλεφαρίδες. Τα έκλεισε και πάλι. Το χέρι είχε μείνει στητό. Με τον δείκτη τεταμένα σαν του Κολοκοτρώνη στο άγαλμα. Έπιασα το χεράκι της και το κατέβασα όσο πιο απαλά μπορούσα. Ωχ! Την ξύπνησα. Όχι. Χαμογέλασε μισό. Ξανά ίσιωσε τα χείλη. Την χάζευα. Μέτρησα την ανάσα της. Τα μαγουλάκια της. Δυο μπαλόνια δεξιά αριστερά ροζ. Οι μπουκλίτσες της. Και ξαφνικά σταγονίτσες ιδρώτα στο μυτάκι της. Σταγονίτσες λες και την ψέκασες. Πώς να σας το περιγράψω; Σαν να εξατμίζονται τα όνειρα και αφήνουν ψιχάλες χνάρια για μαρτυρία. Κοιμάται κι ονειρεύεται. Η Εριέττα. Τίποτα πιο γαληνευτικό…Το απόλυτο ηρεμιστικό. Να χαζεύεις ένα μωρό καθώς κοιμάται.

Όλα μου τα παιδιά τα κατασκόπευα στον ύπνο. Όλα άφηναν το ένα πόδι απ΄έξω από τα σκεπάσματα…Ίσως για να διευκολύνουν την παρατήρηση μου.  Εκείνες οι γάμπες… Μικρές ροδαλές κατέληγαν σε πατούσες τόσες δα για δάγκωμα, και χρόνο το χρόνο άλλαζαν μέγεθος, μάκραιναν, μάκραιναν, μάκραιναν «μαμά πότε θα ξυρίσω τα πόδια μου;», ξαφνικά νύχια βαμμένα… Μεγάλωσε! Ή μια γάμπα μέσα στην τρίχα…Πολύ τρίχα! Μα πότε γέμισε τρίχες αυτός; Μεγάλωσε! Κι ας μεγάλωναν μπροστά στα μάτια μου. Κι ας μην έχανα επεισόδιο για επεισόδιο… Πάντα το ξάφνιασμα. Το «μεγάλωσε» να το προφέρω με διασταλμένα μάτια. Μπροστά στα μάτια μου!

Tα παιδιά. Ο χρόνος. Τώρα κοιμάται η Εριέττα. Η εγγονή. Μαγευτική εικόνα…Μα δεν είμαι πια τόσο αθώα. Τα μωρά μια γραφομηχανή. Από κείνες των παλιών συμβολαιογραφείων. Πού έκαναν εκκωφαντικό θόρυβο. Να γίνεται αισθητή η παρουσία κάθε γράμματος χωριστά. Και χώνονταν το δάκτυλο βαθιά σαν σε σκανδάλη. Όλοι μας μια γραφομηχανή να καταγράφει. Από τόσα δα! Κάθε βλέμμα. Κάθε ανάσα. Κάθε αύρα. Κάθε χάδι που πήραμε ή που στερηθήκαμε. Κάθε λέξη. Κάθε ταυτότητα που εναγώνια μας έδωσαν και μεις φιλότιμα χωρέσαμε. Πώς να κρυφτείς απ΄τα μωρά; Κι ύστερα…Αγώνας.

Επιχωματώσεις, επικαλύψεις, κρυφτό με τις πληγές. Να τις μασκαρέψουμε, να τις στολίσουμε άτεχνα ή έντεχνα, να ξεγελάσουμε. Μπορεί  ν΄αξιωθούμε και να τις φανερώσουμε. Θέλει κότσια. Να τις περιποιηθούμε έντιμα. Τι πάλη!...Να θες να μάθεις, να ξέρεις και να μη ξέρεις. Να υπερασπίζεσαι αλήθειες και «αλήθειες» φιλότιμα. Ποια είναι η αλήθεια; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μούφα από την αλήθεια όταν την λογαριάζουμε σαν μία. Ηρωικοί οι άνθρωποι τελικά, Eριέττα!

Εδώ και καιρό γράφω ένα βιβλίο. Παλεύω με αγγέλους και δαίμονες… Γυρίζω στο χρόνο. Ξεχερσώνω. Ανοίγω συρτάρια από τότε…Για φαντάσου! Ίσως δυο αντίστοιχα ροζ μαγουλάκια. Δυο ματάκια… Με καρβουνάκια, τα παρομοίαζαν. Μια γραφομηχανή παλιομοδίτικη. Αγώνας, Εριέττα. Να σου πω ένα παράδοξο; Εύκολα γίνεται κατανοητό να πεις «κουράστηκα να δουλεύω», «κουράστηκα για ν΄αποκτήσω κάτι υλικό», «κουράστηκα να σπουδάσω», κουράστηκα…Ένα σωρό «κουράστηκα», διάλεξε όποιο θες…Θα το κατανοήσουν όλοι. Θα βρεις ακροατές πρόθυμους να κουνήσουν το κεφάλι με κατανόηση πάνω κάτω. Πες όμως «κουράστηκα για σχέσεις». «Τι ακριβώς εννοείτε;» Θα σου ζητήσουν διευκρινίσεις…Κι όμως! Όλοι με σχέσεις παλεύουμε. Ηρωικοί οι άνθρωποι, Εριέττα. Πώς αγαπάω τις σταγονίτσες ιδρώτα στο μυτάκι σου καθώς κοιμάσαι…Λες και εξατμίζονται τα όνειρα και θέλουνε ν΄αφήσουν μαρτυρία. Ωραία που ονειρεύεσαι, Εριέττα. Σουτ, το μωρό μας κοιμάται… Έτσι τουλάχιστον νομίζουμε.

ΥΓ: Το κείμενό μου είναι πολιτικό....Τουλάχιστον έτσι νομίζω

Ταξίδια...

Πέρασαν δέκα μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα αλλά βρίσκομαι συνεχώς σε ταξίδια... Για να είμαι σωστός, ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε ταξίδια, τόσο η μανούλα σου , όσο κι εγώ.


Δυστυχώς έπεσαν πολλά επαγγελματικά ταξίδια και αναγκαζόμαστε να σε αποχωριστούμε.  Πρέπει να δεις τι φάτσες μας κάθε φορά που πλησιάζει το επόμενο ταξίδι.  Δράμα.  Το ίδιο συνέβη και χθες.  Από το μεσημέρι και μετά με είχε πιάσει μια άρνηση... άλλο πράγμα.
Κάτι ο υπέροχος καιρός που βοήθησε για να κάνουμε τις βόλτες μας, κάτι η φατσούλα σου που κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο πονηρή... Δεν ήθελα να φύγω με την καμία...


Τώρα είμαι στη Σλοβενία στο Radenci. Αν ήταν 2 χρόνια πιο πριν δεν θα με ένοιαζε να ταξιδεύω τόσο συχνά.  Τώρα όμως δεν θέλω να σας αφήνω... Μου λείπετε πάρα πολύ!


Είναι Δευτέρα απόγευμα και θα γυρίσω Παρασκευή ξημερώματα... Πολλές οι μέρες ρε γαμώτο..
  

Friday's

Χθες πήγαμε όλοι μαζί στο Friday's ένα εστιατόριο στο Κεφαλάρι, για να φάμε και να πιούμε!

Ο μπαμπάς και η μαμά διότι εσύ απλά μας κοίταζες και όσο περνούσε η ώρα εκνευριζόσουν που εμείς τρώγαμε κι εσύ όχι.

Στα διπλανά τραπέζια ήταν δύο οικογένειες οι οποίοι είχαν μαζί τους τα κοριτσάκια τους.  Το ένα ήταν λίγο μεγαλύτερο από 'σένα και το άλλο περίπου 2 ετών!

Ακόμα μια φορά, όταν αντιλήφθηκες την παρουσία τους άρχισες να χαμογελάς και να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να θέλεις να τα πάρεις αγκαλιά!

Είσαι μεγάλη μορφή!  Θα γίνεις μέγιστος αγαπησιάρης και γκομενιάρης!  

Είσαι πραγματικά απόλαυση!!!!

Μανούλα!!!

Καλά, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις!  Άλλωστε, είναι γραφτό να είσαστε οι δυό σας αυτοκόλλητοι! (Ναι γκρινιάζω μπας και με βάλετε στην κλίκα που σίγουρα έχετε ήδη κάνει)


Η Μανούλα σου λοιπόν είναι ένας άνθρωπος υπέροχος με τον οποίο είμαι τρελά ερωτευμένος!  Και για να καταλάβεις πόσο ερωτευμένος είμαι μαζί της... κοίτα στον καθρέφτη! 


Κατά καιρούς θα σου αναλύω διάφορα θέματα που αφορούν τη μανούλα.  Σήμερα απλά θα τονίσω το γεγονός πως, σε ότι αφορά εσένα, είναι Κέρβερος!


Εδώ και λίγες ημέρες έχεις ξεκινήσει να τρως κανονικό φαγητό!   Αρχικά ξεκίνησες με πατατούλα βραστή (η οποία δεν σου άρεσε καθόλου) και τώρα τρως διάφορους συνδυασμούς όπως πατάτα - καρότο - κολοκύθι τα οποία έχεις λατρέψει!  Μας έχει δώσει, λοιπόν, η παιδίατρος ένα ενδεικτικό πρόγραμμα που θα πρέπει να ακολουθήσουμε.


Τον τελευταίο καιρό, η δουλειά της μανούλας απαιτεί πολλά ταξίδια οπότε θα χρειάζεται κάποιες ημέρες να λείπει από την αγκαλιά σου.  Αυτό τη στεναχωρεί πάρα πολύ και την αγχώνει εξίσου για το αν θα ακολουθήσουμε σωστά το πρόγραμμά σου.


Ενώ γενικά η μανούλα σου έχει την τάση να απλοποιεί τα τα πράγματα και τις καταστάσεις και να βρίσκει τις εύκολες λύσεις (Ελληνικό ταμπεραμέντο), σε ότι αφορά το πρόγραμμά σου και το πως θα πρέπει να γίνουν κάποια πράγματα, είναι Γερμανίδα.  Δεν θέλει να παρεκκλίνει ούτε στο ελάχιστο!  Έχει μεγάλο άγχος να γίνουν όλα όπως πρέπει και να μεγαλώσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.  Στεναχωριέμαι πάρα πολύ που την βλέπω τόσο αγχωμένη αλλά επειδή ξέρω πως τα κάνει για'σένα, την αγαπώ ακόμα πιο πολύ! Είμαι σίγουρος, πως τώρα που διαβάζεις τις γραμμές αυτές θα το έχεις ήδη καταλάβει κι εσύ το πόσο σε αγαπάει.  Οπότε να μην την παρεξηγείς για ότι σου λέει!  Είναι σίγουρα από ΑΓΑΠΗ!


Και παραφράζοντας κάτι που λέω συχνά σε εκείνη, θα σου κάνω μια προτροπή... 
"Αγάπα τη μανούλα σου ρε!"

6 μήνες!!!

Πέρασαν κιόλας έξι μήνες!  

Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έχει γίνει και δεν τα καταφέρνω.  Προσπαθώ να καταλάβω πως χώρεσαν όλα αυτά τα γεγονότα μέσα σε έξι μήνες και δεν γίνεται.

Είναι, όμως, μαγικό!  Είναι απίστευτο το ότι μεγαλώνεις με τέτοια ταχύτητα που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως περνάει ο καιρός.  Πλέον, κάθεσαι σαν ανθρωπάκι χωρίς να σε στηρίζουμε.  Η γιατρός λέει πως είσαι πολύ ανεπτυγμένος για την ηλικία σου, κυρίως ως προς τη διανοητική σου εξέλιξη.  Ταυτόχρονα μας λέει πως από πολύ νωρίς θα σε "κυνηγάμε" διότι θα πάρεις φόρα και δεν θα σε φτάνουμε!! Δεν πειράζει, εσύ να είσαι καλά αγάπη μου, κι εμείς θα σε κυνηγάμε!

Τα νέα σου καμώματα? 

1. Οι στριγκλιές!  Χωρίς να υπάρχει λόγος (έτσι νομίζουμε τουλάχιστον) κι ενώ παίζεις με τα παιχνίδια σου, βάζεις στριγκλιές σαν να δοκιμάζεις τη φωνή σου!  Εν τω μεταξύ, όταν σου το κάνω κι εγώ με κοιτάς καλά καλά και γελάς!  Προφανώς είναι ένας τρόπος επικοινωνίας!!!

2. "Α μπρρρρρ".   Αυτό είναι η νέα σου ασχολία!  Μετά τις στριγκλιές αρχίζεις να κάνεις "α μπρρρ" με τα χείλη σου και να διασκορπίζεις τα σάλια σου παντού!  Μάλιστα το απολαμβάνεις και κάθε φορά που σου λέμε "Τι κάνεις εκεί?", εσύ γελάς!!

Η μαμά σου σε φωνάζει "μπούρδα" όταν το κάνεις κι επειδή μου άρεσε, τώρα σε φωνάζουμε συνέχεια ΜΠΟΥΡΔΑ!