Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014

Πολλά γεγονότα...

Πολλά γεγονότα και καθόλου χρόνος...

Ένα μήνα αποχή από την περιγραφή των κατορθωμάτων σου...

Δεν σε προλαβαίνω πια. Μεγαλώνεις με ταχύτητα και κάθε μέρα αλλάζεις, μαθαίνεις, προσαρμόζεσαι, απαιτείς...

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήσουν άρρωστος. Έφτασες 40 πυρετό.  Με τη μαμά ανησυχήσαμε πολύ. Ακόμα και η γιατρός που συνήθως είναι ψύχραιμη μας έστειλε στο νοσοκομείο για να σε εξετάσουν εκεί.

Πριν από δύο Σαββατοκύριακα ήμασταν με τη μαμά στην Αυστρία για διακοπές. Όταν γυρίσαμε δεν μου έδωσες καν σημασία.  Πέρασαν μέρες και πολλές ώρες παιχνιδιού για να επανέλθει η σχέση μας.  Έλειπα μια εβδομάδα λόγω του ότι έπρεπε να είμαι σε μια έκθεση της δουλειάς στη Γερμανία... Σε δικαιολογώ.

Μια από τις μέρες παίζαμε με τα τραινάκια του ΙΚΕΑ. Κάποια στιγμή μου είπες "Μπαμπά πάρε το τραίνο" και όπως γύρισα να σε δω μου το πέταξες στα μούτρα. Με χτύπησε κάτω από το μάτι κι άρχισε να τρέχει αίμα. Στεναχωρήθηκες πολύ. Με τη μαμά σπεύσαμε να σου εξηγήσουμε ότι θα πρέπει να προσέχεις και ότι εγώ είμαι καλά οπότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Μετά με φώναζες και μου έδειχνες πως πρέπει να δίνουμε τα πράγματα ο ένας στον άλλο.

Σήμερα σε πήγα στη γιαγιά Γεωργία γιατί είχες πυρετό το βράδυ. Μόλις άνοιξες τα ματάκια σου μου είπες "Μπαμπά μου αρέσει πολύ να ερχόμαστε στη γιαγιά Γεωργία" και μετά από λίγο συμπλήρωσες "Και στο σχολείο μου αρέσει να πηγαίνω."

Τώρα προβάρεις το ρόλο του νάνου για τη γιορτή των Χριστουγέννων. Με τη μαμά ανυπομονούμε να σε δούμε...