Μαυράκι

Αυτές τις ημέρες είσαι στη Σίφνο με τη μαμά και κάνετε διακοπές.

Όλη την ημέρα είσαι μέσα στο νερό και κολυμπάς. Σου αρέσει πολύ και απολαμβάνεις τις διακοπές. Καλά κάνεις. Κάποια στιγμή θα μεγαλώσεις και θα τα αναπολείς όλα αυτά.

Έχεις ξεκινήσει να μιλάς και στο τηλέφωνο.  Γενικά το αποφεύγεις και δεν μιλάς αλλά τις τελευταίες ημέρες μιλάς είτε με τη γιαγιά Γεωργία είτε με 'μένα.

Το βασικό και πρώτο πράγμα που ρωτάς κάθε φορά που μιλάμε είναι το αν σου αγόρασα τον Ρομάν στον πάγο. Ένα αυτοκινητάκι της σειράς Cars το οποίο έχασες στη Σίφνο και όταν έφυγα να γυρίσω στην Αθήνα μου ζήτησες να σου το πάρω.

Σήμερα μιλούσαμε με τη μαμά και γελούσαμε γιατί κι εκείνη όταν θέλει κάτι, σε τρελαίνει ζητώντας το συνεχώς, μέχρι να το κάνεις.

Ίδιοι ακόμα και σε αυτό!!!!

Εξελικτικές Ανησυχίες...

Καλοκαιράκι.... Οι διακοπές σου έχουν ήδη ξεκινήσει. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο κατεβήκαμε στη Σίφνο για ένα γάμο και φυσικά πήραμε κι εσένα μαζί μας.

Κάθε μέρα παίζαμε στην παραλία.  Ένα από τα αγαπημένα σου παιχνίδια είναι να σκάβω λάκκο, να μπαίνεις μέσα και να λέω την ιστορία του καλού γίγαντα που τον έθαψαν κάποιοι κακοί άνθρωποι στην παραλία. Και ξαφνικά ο γίγαντας (εσύ) ξυπνάει και βγαίνει μέσα από το χώμα και αποδεικνύεται ότι ο θρύλος αυτός ήταν τελικά πραγματικότητα.

Καθώς σκάβαμε με τα χέρια μας στην παραλία, δοκίμασες να σκάψεις με το πόδι σου.  όπως ήταν φυσικό, δυσκολεύτηκες και δεν τα κατάφερνες.
Σου εξήγησα ότι είναι λογικό να μην τα καταφέρνεις καλά με το πόδι διότι το σχήμα του δεν βοηθάει στο σκάψιμο.

Τότε λοιπόν με ρώτησες. "Γιατί μας έφτιαξέ έτσι;"
"Τι εννοείς;" σε ρώτησα.

"Αυτός που μας έφτιαξε, γιατί μας έφτιαξε έτσι;" "Ποιος μας έφτιαξε έτσι;"

Δεν δίστασα στιγμή να σου απαντήσω πως μόνοι μας οι άνθρωποι εξελιχθήκαμε και έχουμε τη σημερινή μας μορφή.

Χαμογέλασες και συνέχισες το σκάψιμο.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που ο Θεός - Δημιουργός - Τιμωρός - Προστάτης είχε έντονη παρουσία. Θεωρώ ότι αυτό λειτούργησε αρνητικά σε πολλά ζητήματα τα οποία, αν σε ενδιαφέρει κάποια στιγμή στο μέλλον, μπορούμε να τα συζητήσουμε.

Προς το παρόν, προτιμώ να μεγαλώσεις γνωρίζοντας το τι λέει η επιστήμη. Οι πνευματικές σου ανησυχίες ας καθοριστούν από εσένα.

ΠΑΡΑΞΕΝΟ...

Χθες το βράδυ ήσουν με τη μαμά στο δωμάτιο και παίζατε αγώνες με τα αυτοκίνητα.

Εγώ χάζευα τηλεόραση το έργο "Ποτέ την Κυριακή" και παράλληλα στο Twitter τις πολιτικές εξελίξεις οι οποίες τις τελευταίες ημέρες είναι δραματικές....

Εκείνη τη στιγμή στο έργο άρχισε να παίζει το τραγούδι "Τα παιδιά του Πειραιά".
Μόλις το άκουσες, πετάχτηκες από το δωμάτιο σου και ήρθες τρέχοντας στο σαλόνι.

Η μαμά κι εγώ ξαφνιαστήκαμε. Κοιτούσες την τηλεόραση χαμογελώντας και όταν σε ρώτησε η μαμά αν σου αρέσει το τραγούδι είπες ναι κι επέστρεψες στο παιχνίδι σου...

Πολύ παράξενο!