Πέρασε ένας ολόκληρος μήνας που δεν καταχώρησα σε αυτό το ημερολόγιο τα κατορθώματά σου...
Ο λόγος ήταν σοβαρός! Ήμασταν διακοπές και σε απολαμβάναμε οπότε δεν είχαμε πολύ καιρό για να ασχοληθούμε με τα "διαδικτυακά" μας.
Ας αρχίσω να περιγράφω τα γεγονότα που έχουν μείνει στη μνήμη μου.
Πριν φύγουμε διακοπές, ο καλός μας φίλος και γείτονας, ο Κώστας, μας έκανε ένα εκπληκτικό δώρο! Ένα καθισματάκι για το ποδήλατο! Αμέσως πήγα και σου πήρα ένα κράνος και από την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε βόλτες! Πάντα φυσικά με την εποπτεία της μαμάς η οποία φοβάται μη πάθουμε κάτι.
Όποτε μπαίνεις στο καθισματάκι σου είσαι ευτυχισμένος! Φοράς το κράνος σου και λες "ντεντο" που είναι το ποδήλατο. Κάθεσαι μπροστά στο τιμόνι και απολαμβάνεις τη διαδρομή!!
Να είναι καλά ο φίλος μας για τις βόλτες που μας χαρίζει.
Πρώτος σταθμός των διακοπών μας ήταν η Σίφνος. Οι Καμάρες μας φιλοξένησαν ακόμα μια φορά κι εμείς απολαύσαμε την ηρεμία και την υπέροχη φιλοξενία από τους Σιφνιούς φίλους μας.
Παρέα; Μα φυσικά τα ξαδέλφια σου ο Νίκος και η Ελένη, ο φίλος τους ο Γιώργος καθώς και οι γονείς τους (Γιώργος-Μαρία / Μάκης-Ντόλυ). Η νέα της παρέας ήταν η Φρύνη, ανηψιά της Ντόλυς και του Μάκη που ήταν μαζί με τη μητέρα της την Γιούλα.
Η επαφή σου με τη θάλασσα δεν ήταν εύκολη. Επειδή ήταν σχετικά κρύο το νερό, δεν ενθουσιαζόσουν και πολύ όταν σε βάζαμε μέσα. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα έδειχνες προς την ακτή κι έλεγες "Απο 'κει" προκειμένου να σε βγάλουμε έξω.
Οπότε, περισσότερο χρόνο περνούσες στην αμμουδιά παίζοντας παρά μέσα στο νερό.
Η λέξη που ακούγαμε πιο συχνά ήταν "Νένη" την οποία ήθελες να είναι πάντα δίπλα σου!
Σε γενικές γραμμές περάσαμε πολύ ωραία αλλά κουραστήκαμε διότι κάθε μέρα ανεβοκατεβαίναμε 120 σκαλιά μέχρι το δωμάτιο, τουλάχιστον 10 φορές. Ψοφήσαμε!!!
Επόμενη στάση για τις διακοπές μας ήταν η Αγία Άννα στην Εύβοια. Εκεί συναντηθήκαμε με δύο πολύ καλούς φίλους, την Κέλλυ και τον Μάνο που έχουν ένα παιδάκι, τον Εμμανουήλ (20 μέρες μικρότερο από 'σένα).
Εκεί περάσαμε τέλεια. Ήμασταν όλη την μέρα στην πισίνα και απολαμβάναμε τις βουτιές μας και τη δροσιά του νερού. Η θάλασσα είχε κύματα τις περισσότερες ημέρες και εσύ φοβόσουν από τον ήχο και μόνο. οπότε σε αυτή τη θάλασσα δεν βούτηξες καθόλου.
Περάσαμε πολύ ωραία αλλά φυσικά δεν ήταν όλα ρόδινα. Τις πρώτες μέρες είχες κάποιον εκνευρισμό ανεξήγητο. Το "ρίξαμε" στην αλλαγή χώρου γιατί μετά τις 3 μέρες ήσουν καλύτερα.
Αυτός ο εκνευρισμός που είχες, σε έκανε να μην ξέρεις τι θέλεις και αυτό με τη σειρά του προκαλούσε εκνευρισμό σε 'μας. Ήταν οι στιγμές που ήθελες απλά να κουρνιάσεις στην αγκαλιά της μαμάς σου. Το κακό στην ιστορία ήταν ότι η μαμά σου είχε πρόβλημα με τον ώμο της και δεν μπορούσε να σε σηκώνει συνέχεια. Αυτό σε εκνεύριζε περισσότερο με αποτέλεσμα να υπάρχουν ορισμένες "μαγικές" στιγμές!!!!
Ακόμα κι αυτές τις στιγμές δεν τις αλλάζω. Είναι μέρος τη ζωής και της χαράς που μας δίνεις οπότε τις "απολαμβάνω" και αυτές εξίσου.
Οι προτάσεις σου έχουν αρχίσει να πληθαίνουν. Αγαπημένη σου η: "Απο 'κει πάω"
Επίσης το "Δικά μου" "Νένια θέλω" κλπ
Τη μεγαλύτερη πλάκα όμως έχεις όταν σηκώνεις τα χέρια και φωνάζεις "Τζήτωωω"
Αυτό ξεκίνησε ένα απόγευμα που κάναμε αγώνες με τα αυτοκινητάκια σου. Όποτε πήγαινες να τα μαζέψεις, πήγαινες πάνω από τον νικητή και φώναζες "Τζήτωωωωω".
Έχεις πολύ πλάκα όταν το κάνεις αυτό!!
Τώρα που γυρίσαμε νομίζω ότι θα συνεχίσω να μπαίνω σε ρυθμούς γραψίματος. Ίσως όμως να έχει έρθει και η ώρα να εγκαταλείψω την προσπάθεια. Άλλωστε σιγά σιγά, αυτά που συμβαίνουν θα τα θυμάσαι και μόνος σου. Δεν ξέρω, θα δω...
Λατρεμένο μας παιδάκι, περιμένουμε με ανυπομονησία τις επόμενες διακοπές!
ΥΓ: Ξέχασα να σου πω για τις βουτιές στη πισίνα! Έσφιγγες τα δόντια, έκλεινες τα μάτια κι έπεφτες μέσα στα χέρια μου με το κεφάλι ψηλά για να μην πιεις νερό.
Είχες πολύ πλάκα όταν το έκανες. Δεν ήθελες όμως να αφήσεις τον Εμμανουήλ να παίζει με 'μένα, οπότε έσφιξες τα δόντια και τα κατάφερες!
