Πρώτη ακτινογραφία...

Την Κυριακή που μας πέρασε ήσουν καλεσμένος στο πάρτυ του συμμαθητή σου του Ανδρέα του Στάμου. 

Το πάρτυ έγινε στο Adventure Park στη Μαλακάσα.

Όταν φτάσαμε ήσουν διστακτικός. Είδες ότι όλα τα παιχνίδια είχαν να κάνουν με σκαρφάλωμα, με σκοινιά, με γάντζους κι ένιωσες μια ανασφάλεια.

Σιγά σιγά όμως, όταν είδες τα υπόλοιπα παιδάκια να σκαρφαλώνουν και να απολαμβάνουν το παιχνίδι αποφάσισες να ακολουθήσεις.

Έπαιξες πολύ και κυρίως με τον φίλο σου τον Γιάννη Παπακουτή και την αδελφή του Κατερίνα.

Μετά αποφασίσατε να κάνετε τραμπολίνο.

Καθώς περιμέναμε να έρθει η σειρά σας, εσύ έπεσες από το παγκάκι που καθόσουν και προσγειώθηκες στον δεξιό σου αντίχειρα.

Αμέσως σηκώθηκες και κρατιόσουν να μη βάλεις τα κλάματα. Δεν άντεξες όμως διότι ο πόνος ήταν μεγάλος.  Κρατούσες το δάχτυλό σου και όταν μας το έδειξες ξαφνιαστήκαμε.

Είχε βγει από τη θέση του και σε πονούσε αφόρητα. Εγώ προσπάθησα να το βάλω ξανά στη θέση του αλλά μόλις το πήγαινες προς τα πίσω αυτό "κλείδωνε" στην κακή θέση.

Φύγαμε εσπευσμένα από το πάρκο και πήγαμε στο ιατρικό κέντρο.

Ο γιατρός που σε εξέτασε διαπίστωσε ότι και τα δύο σου δάχτυλα (αντίχειρες) έχουν χαλαρούς συνδέσμους και βγαίνουν εκτός θέσης. Οπότε δεν ήταν κάτι ανησυχητικό. 

Για να είμαστε όμως καλυμμένοι, βγάλαμε και μία ακτινογραφία, την πρώτη σου!!

Ενθουσιάστηκες που είδες το εσωτερικό του χεριού σου.  Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για σένα.

Ευτυχώς η μικρή αυτή περιπέτεια έληξε χωρίς άλλα προβλήματα.

Μπιμπερό ΤΕΛΟΣ

Προσπαθώ να σκεφτώ κάτι που να σε συνδέει με την βρεφική ηλικία.

Νομίζω ότι πλέον δεν υπάρχει κάτι.

Μέχρι προχθές το βράδυ, το γάλα σου το έπινες σε μπιμπερό όταν ήσουν στο σπίτι.

Προχθές λοιπόν, σου είπε η μαμά με ωραίο τρόπο πως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να πίνεις το γάλα στο μπιμπερό.  Μάλιστα διοργανώσαμε και τελετή αποχωρισμού στην οποία εσύ το πέταξες στον κάδο των σκουπιδιών αμέσως μόλις ήπιες το γάλα σου.

Τότε κι εμείς ξεσπάσαμε σε χειροκροτήματα κι εσύ χαμογελούσες υπερήφανος.

Δέκα λεπτά αργότερα, ενώ είχες πέσει για ύπνο ρωτούσες τη μαμά όλο αγωνία "Δηλαδή δεν θα ξαναπιώ γάλα;" "Πότε θα αγοράσουμε νέο μπιμπερό;"

Η μαμά σου εξήγησε ότι δεν θα πάρουμε μπιμπερό διότι μεγάλωσες και δεν το χρειάζεσαι. 

Την επόμενη μέρα ήμασταν οι δύο μας στο σπίτι.  Σου ετοίμασα το γάλα σου και σου το έφερα σε ποτήρι με καλαμάκι, όπως το πίνεις και στον παιδικό σταθμό, ένα χρόνο τώρα.

Δεν το ήθελες με τίποτα.

Τελικά χθες το βράδυ η μαμά σε κατάφερε να το πιεις στο ποτήρι.

Νομίζω ότι και το τελευταίο στοιχείο που σε συνέδεε με τη βρεφική ηλικία, καταργήθηκε πανηγυρικά από εσένα!!

Μπράβο αγοράκι μου!