Πρώτη λέξη?? Μπα... Είναι νωρίς ακόμα!

Αυτό το Σαββατοκύριακο περάσαμε πολύ όμορφα όλη η οικογένεια μαζί.

Το απόγευμα του Σαββάτου, όπως σε στήριζα με τα πόδια μου στο γνωστό "καρεκλάκι" στην προσπάθειά σου να καταπιείς έβγαλες έναν ήχο που έμοιαζε με λέξη.  Αμέσως γούρλωσα τα μάτια μου και σου είπα: "Τι είπες βρε?". Τότε εσύ μου χάρισες ένα τεράστιο χαμόγελο και κούνησες τα χεράκια σου πάνω κάτω.

Τυχαίο πρέπει να ήταν αλλά όπως καταλαβαίνεις η χαρά μου ήταν μεγάλη.

Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι, μήπως βιάζομαι να μεγαλώσεις.  Δεν νομίζω πως είναι αυτό. Απλά χαίρομαι με κάθε νέα σου κατάκτηση στον κόσμο των μεγάλων.  Προφανώς αυτή η αγωνία θα σταματήσει όταν αρχίσουμε να τσακωνόμαστε για την ώρα που γύρισες στο σπίτι, τους βαθμούς σου στο σχολείο κλπ.  Τότε θα αρχίσω τη γκρίνια για το πότε θα κάνεις οικογένεια!!! Χαχαχα, ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ!  Έτσι είναι ο παππούς σου, έτσι θα γίνω (μάλλον) κι εγώ!

Οι λέξεις με τις οποίες χαμογελάς αυτή την περίοδο είναι:

Λοκο Λόκο μου

Πατατούλη μου (παλιό και δοκιμασμένο)

Χθες ήσουν πολύ νευρικός όλη τη μέρα.  Όπως είπε και η γιατρός, πρέπει κάτι να σε ενοχλούσε λόγω του εμβολίου.  Σου δώσαμε για πρώτη φορά στη ζωή σου λίγο Ντεπόν.  Μας άκουσε όλη η πολυκατοικία.  Ενθουσιάστηκες τόσο πολύ με τη γεύση του που έκλαιγες απαρηγόρητος! 

Καλά κάνεις αγάπη μου.  Συμφωνήσαμε με τη μανούλα πως μας έμοιασες και δεν θα παίρνεις φάρμακα πολύ εύκολα.

Αύριο φεύγω για Γερμανία.  Θα πάω για μια έκθεση με τη δουλειά.  Θα μου λείψεις... πάρα πολύ ψυχούλα μου!