Σήμερα γίνεσαι 11 μηνών!
Μου φαίνεται απίστευτο το πως πέρασε ο καιρός. Πέρυσι, τέτοιες μέρες, αδημονούσαμε να σε δούμε. Να έρθεις στην αγκαλιά μας. Φέτος είμαστε πιο ευτυχισμένοι από ποτέ.
Στα κατορθώματά σου... Κάθε μέρα στέκεσαι όλο και περισσότερο. Άλλες φορές κρατιέσαι από κάπου και άλλες όχι. Προπονείσαι για τις ημέρες που έρχονται.
Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι το πως περιστρέφεσαι όταν είσαι καθιστός. Χρησιμοποιείς τα πόδια σου σαν δείκτες ρολογιού και γυρίζεις γύρω γύρω. Έχεις πολύ πλάκα όταν το κάνεις.
Η ομιλία σου έχει αλλάξει. Πλέον, σε άσχετες στιγμές, "πετάς" λέξεις και ήχους που δεν έχουν νόημα αλλά είναι πολύ διαφορετικοί από τα "μπα - μπα - μα - μα". Ακούγονται περισσότερο σαν ομιλία μεγάλου ανθρώπου. Αφού κάθε φορά που το κάνεις, σε ρωτάω," τι είπες?" κι εσύ με κοιτάς καλά καλά.
Την Κυριακή αναχωρείς για διακοπές στη Χίο. Θα κάνεις και το πρώτο σου ταξίδι με το αεροπλάνο. Εσύ, η μαμά και η γιαγιά η Γεωργία. Θα γνωρίσεις και την πατρίδα του παππού του Γιάννη. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι πως θα σε δει και η προ-γιαγιά σου η Μαρία. Η γιαγιαμαίρη (μία λέξη) όπως την λέγαμε εγώ και ο αδελφός μου όταν ήμασταν μικροί. Είσαι το πρώτο της δισέγγονο. Αν καταλάβει ποιος είσαι, είναι 94 ετών, θα χαρεί πολύ!
Και από τα στενάχωρα της εβδομάδας...
Προχθές, η γιαγιά η Ελένη τράκαρε με το αυτοκίνητο την ώρα που ερχόταν για να σε κρατήσει. Ευτυχώς μόνο το αυτοκίνητο έπαθε ζημιές. Η γιαγιά είναι μια χαρά. Το αστείο ήταν πως μόλις έφτασα στο σημείο που έγινε το ατύχημα, μόλις με είδε μου είπε: "Γιατί δεν έφερες τον Γιαννάκη να τον κρατήσω?". Φαντάσου πόσο σε αγαπάει που μέσα στην ταραχή της, σκεφτόταν εσένα...
Όλα καλά!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου