Όταν σε κάνουμε μπάνιο είσαι φοβερή φάτσα!
Ξυπνάς με γκρίνια διότι πεινάς κι εμείς σε παίρνουμε από τα μούτρα και σε χώνουμε στην μπανιέρα. Το απολαμβάνεις όμως πάρα πολύ!
Έχεις μια φατσούλα γεμάτη ηρεμία, μας κοιτάς που κάνουμε σαν βλαμμένα γύρω σου και δείχνεις να απολαμβάνεις την περιποίηση.
Το πάρτυ αρχίζει μόλις σε βγάλουμε διότι αρχικά κρυώνεις και αμέσως μετά θυμάσαι ότι πεινάς!
Έ ρε γλέντια! Είναι το δεκάλεπτο της συμφοράς! μιλάμε για πολύ κλάμα!!
Ευτυχώς πλέον σε κάνουμε μπάνιο μέσα στο μπανιεράκι σου διότι στην αρχή σε κάναμε στο χέρι. Ήταν ο μεγαλύτερος φόβος μας. Μη μας γλιστρήσεις και πέσεις... Ευτυχώς ήμασταν πάντα προσεκτικοί κι έτσι επιβίωσες και από αυτή τη δοκιμασία!
Χθες το βράδυ ήσουν πάλι ανήσυχος... Εγώ είχα πέσει για ύπνο από νωρίς και σε είχε αναλάβει η μανούλα. Στη μία το βράδυ ξύπνησα από το κλάμα σου και τον απορροφητήρα. Σε πόναγε πάλι το στομαχάκι σου. Από τη μια λυπόμουν τη μανούλα σου που ήταν κουρασμένη και στεναχωρημένη που σε έβλεπε έτσι, από την άλλη όμως χάρηκα διότι ήταν η πρώτη φορά που κατάφερα να σε ηρεμήσω. Μέχρι χθες γινόταν πάντα το αντίθετο. Μόλις έφευγες από τα χέρια μου ηρεμούσες...
Μετά από μία ώρα κατάφερες να κοιμηθείς εξουθενωμένος από το κλάμα...
Ευτυχώς το βράδυ κύλησε πολύ ήρεμα.
Ξυπνάς με γκρίνια διότι πεινάς κι εμείς σε παίρνουμε από τα μούτρα και σε χώνουμε στην μπανιέρα. Το απολαμβάνεις όμως πάρα πολύ!
Έχεις μια φατσούλα γεμάτη ηρεμία, μας κοιτάς που κάνουμε σαν βλαμμένα γύρω σου και δείχνεις να απολαμβάνεις την περιποίηση.
Το πάρτυ αρχίζει μόλις σε βγάλουμε διότι αρχικά κρυώνεις και αμέσως μετά θυμάσαι ότι πεινάς!
Έ ρε γλέντια! Είναι το δεκάλεπτο της συμφοράς! μιλάμε για πολύ κλάμα!!
Ευτυχώς πλέον σε κάνουμε μπάνιο μέσα στο μπανιεράκι σου διότι στην αρχή σε κάναμε στο χέρι. Ήταν ο μεγαλύτερος φόβος μας. Μη μας γλιστρήσεις και πέσεις... Ευτυχώς ήμασταν πάντα προσεκτικοί κι έτσι επιβίωσες και από αυτή τη δοκιμασία!
Χθες το βράδυ ήσουν πάλι ανήσυχος... Εγώ είχα πέσει για ύπνο από νωρίς και σε είχε αναλάβει η μανούλα. Στη μία το βράδυ ξύπνησα από το κλάμα σου και τον απορροφητήρα. Σε πόναγε πάλι το στομαχάκι σου. Από τη μια λυπόμουν τη μανούλα σου που ήταν κουρασμένη και στεναχωρημένη που σε έβλεπε έτσι, από την άλλη όμως χάρηκα διότι ήταν η πρώτη φορά που κατάφερα να σε ηρεμήσω. Μέχρι χθες γινόταν πάντα το αντίθετο. Μόλις έφευγες από τα χέρια μου ηρεμούσες...
Μετά από μία ώρα κατάφερες να κοιμηθείς εξουθενωμένος από το κλάμα...
Ευτυχώς το βράδυ κύλησε πολύ ήρεμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου