Γκαλιά...

Αυτή που θα περιγράψω είναι από τις στιγμές που η ευτυχία σε κατακλύζει... 

Όπως το πρώτο φιλί με τη μανούλα σου. 

Χθες το βράδυ σε είχα πάει για ύπνο.  Όπως είχαμε ξαπλώσει, σου έλεγα τα γνωστά παραμυθάκια, τον Μάικ τον Φασολάκη και τα τρία γουρουνάκια.  Τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει να τα έχεις βαρεθεί. Σου τα έχω πει πάνω από 40 φορές το κάθε ένα.  Πρέπει να ανανεώσω το ρεπερτόριό μου.

Εσύ στριφογύριζες στο κρεβάτι, διότι δεν ήθελες να κοιμηθείς.

Κάποια στιγμή που κουράστηκες, μου γύρισες την πλάτη, την κόλλησες στο στήθος μου κι έπιασες το χέρι μου λέγοντας "Γκαλιά". Με μια κίνηση έβαλες το χέρι μου στο δικό σου στήθος και το κράτησες εκεί... 

Ότι και να πω για να περιγράψω τα συναισθήματά εκείνης της στιγμής, είναι λίγο. 

 _______

Χαζογονείς!

Προχθές το βράδυ κοιμόσουν και όπως πάντα, κάθε ένα τέταρτο, η μαμά ερχόταν να σε ελέγξει.

Κάποια στιγμή μου φώναξε να έρθω αμέσως στο δωμάτιο.

Χαμογελούσε και μου είπε: "Τώρα συνειδητοποιώ πόσο έχει μεγαλώσει".  Όντως, σε κοιτούσαμε και απορούσαμε πως μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα έχεις απλωθεί σε όλη την επιφάνεια του κρεβατιού.  Πλέον, δεν μπορείς να ξαπλώσεις κάθετα διότι δεν χωράς.

Όταν θα μεγαλώσεις και θα μας περάσεις να δω τι θα κάνουμε.  Ακόμα Γιούγιου θα σε φωνάζουμε.  Κι όπως λέει και η μαμά σου, όταν θα παίρνουν οι γκόμενες και θα σε ζητάνε εκείνη θα τους λέει "ποιον θέλετε; τον φιρφιρή;"

Έχουμε να γελάσουμε πολύ....