Χθες το απόγευμα, για πρώτη φορά, τρόμαξα τόσο πολύ.
Ήμουν στην κουζίνα και ξαφνικά ακούω τη μαμά σου να λέει "Γιάννη τι έχει το χεράκι σου;"
Στην αρχή δεν έδωσα σημασία αλλά όταν άκουσα να το λέει δεύτερη φορά, έσπευσα να δω τι γίνεται.
Μου έδειξες το χεράκι σου και τα δύο δαχτυλάκια σου, ο δείκτης και ο μέσος είχαν κολλήσει μεταξύ τους και είχαν στραβώσει. Σου το ισιώναμε και αμέσως μετά πάθαιναν πάλι το ίδιο.
Εσύ γελούσες αλλά εγώ πανικοβλήθηκα. Για πρώτη φορά!!
Σου είπα "Γιάννη δείξε μας πόσο δυνατός είσαι!" για να σφίξεις τις γροθιές σου και έντρομος διαπίστωσα ότι τα δύο αυτά δάχτυλα τα λύγιζες με δυσκολία...
Αμέσως σου έκανα μασαζάκι στα δάχτυλα και είδα ότι χαλάρωσαν λίγο. Πήρα τηλέφωνο τη γιατρό και μου είπε να μην ανησυχώ και ότι θα πρέπει να πιεις πολλά νερά. Εκεί ηρέμησα κάπως.
Αγχώθηκα πάρα πολύ διότι με τα νευρολογικά θέματα είμαι πολύ ευαίσθητος.
Για πρώτη φορά αντί να καθησυχάσω τη μανούλα, την τρόμαξα περισσότερο..
Εννοείται πως από εκείνη τη στιγμή και μετά σε κοιτούσα συνέχεια στα χέρια...
____
Πρωινή περιπέτεια...
Το πρωί άργησα να φύγω από το σπίτι διότι είχα να πάω να πάρω κάτι συνεργάτες από το ξενοδοχείο τους. Έφτιαξα λοιπόν με την ησυχία μου ένα τοστ για να φάω κι έφτιαξα και για σένα.
Στο δρόμο που πηγαίναμε στη γιαγιά Γεωργία, για πρώτη φορά στα χρονικά, μίλησες μέσα στο αυτοκίνητο. Συγκεκριμένα μου είπες, "Μπαμπά, γκαλιά". Εγώ ξαφνιάστηκα αλλά σου είπα ότι σε 2 λεπτά θα είμαστε στη γιαγιά και θα σε πάρω αγκαλιά.
Ο λόγος για την ξαφνική σου αυτή αλλαγή φανερώθηκε λίγα μέτρα πιο κάτω όταν αρχικά έβηξες και φάνηκες να πνίγεσαι. Σε ρώτησα, "Γιάννη είσαι καλά;" κι εκείνη τη στιγμή έκανες εμετό...
Ακολούθησαν σκηνές κωμικοτραγικές. Εγώ να ψάχνω χώρο να σταματήσω το αυτοκίνητο, εσύ να κλαις και να φωνάζεις "Γκαλίααααα", εγώ να ψάχνω χαρτιά να σε σκουπίσω και να μη βρίσκω τίποτα κι εσύ να κλαις και να προσπαθείς να φύγεις από το κάθισμα.. Άλλο να τα λέω (γράφω) και άλλο να τα ζεις...
Τελικά σε πήρα αγκαλιά και γέμισα κι εγώ τα ρούχα μου με εμετούς.
Ευτυχώς η γιαγιά ήταν κοντά και το μαρτύριό σου έληξε σύντομα.
Ύστερα και από ένα σύντομο πιτ στοπ που λένε και στη Formula 1, άλλαξα αυτοκίνητο και πουκάμισο στη γιαγιά και όλα καλά και με τους συνεργάτες!!
Μαγικές στιγμές!
____
Και μια που μιλήσαμε για Fοrmula1, την Κυριακή που μας πέρασε παρακολούθησες και το πρώτο σου Grand Prix. Ήταν ο αγώνας της Καταλωνίας με νικητή τον Αλόνσο με Ferrari.
Την αγαπημένη ομάδα του μπαμπά...
Ήμουν στην κουζίνα και ξαφνικά ακούω τη μαμά σου να λέει "Γιάννη τι έχει το χεράκι σου;"
Στην αρχή δεν έδωσα σημασία αλλά όταν άκουσα να το λέει δεύτερη φορά, έσπευσα να δω τι γίνεται.
Μου έδειξες το χεράκι σου και τα δύο δαχτυλάκια σου, ο δείκτης και ο μέσος είχαν κολλήσει μεταξύ τους και είχαν στραβώσει. Σου το ισιώναμε και αμέσως μετά πάθαιναν πάλι το ίδιο.
Εσύ γελούσες αλλά εγώ πανικοβλήθηκα. Για πρώτη φορά!!
Σου είπα "Γιάννη δείξε μας πόσο δυνατός είσαι!" για να σφίξεις τις γροθιές σου και έντρομος διαπίστωσα ότι τα δύο αυτά δάχτυλα τα λύγιζες με δυσκολία...
Αμέσως σου έκανα μασαζάκι στα δάχτυλα και είδα ότι χαλάρωσαν λίγο. Πήρα τηλέφωνο τη γιατρό και μου είπε να μην ανησυχώ και ότι θα πρέπει να πιεις πολλά νερά. Εκεί ηρέμησα κάπως.
Αγχώθηκα πάρα πολύ διότι με τα νευρολογικά θέματα είμαι πολύ ευαίσθητος.
Για πρώτη φορά αντί να καθησυχάσω τη μανούλα, την τρόμαξα περισσότερο..
Εννοείται πως από εκείνη τη στιγμή και μετά σε κοιτούσα συνέχεια στα χέρια...
____
Πρωινή περιπέτεια...
Το πρωί άργησα να φύγω από το σπίτι διότι είχα να πάω να πάρω κάτι συνεργάτες από το ξενοδοχείο τους. Έφτιαξα λοιπόν με την ησυχία μου ένα τοστ για να φάω κι έφτιαξα και για σένα.
Στο δρόμο που πηγαίναμε στη γιαγιά Γεωργία, για πρώτη φορά στα χρονικά, μίλησες μέσα στο αυτοκίνητο. Συγκεκριμένα μου είπες, "Μπαμπά, γκαλιά". Εγώ ξαφνιάστηκα αλλά σου είπα ότι σε 2 λεπτά θα είμαστε στη γιαγιά και θα σε πάρω αγκαλιά.
Ο λόγος για την ξαφνική σου αυτή αλλαγή φανερώθηκε λίγα μέτρα πιο κάτω όταν αρχικά έβηξες και φάνηκες να πνίγεσαι. Σε ρώτησα, "Γιάννη είσαι καλά;" κι εκείνη τη στιγμή έκανες εμετό...
Ακολούθησαν σκηνές κωμικοτραγικές. Εγώ να ψάχνω χώρο να σταματήσω το αυτοκίνητο, εσύ να κλαις και να φωνάζεις "Γκαλίααααα", εγώ να ψάχνω χαρτιά να σε σκουπίσω και να μη βρίσκω τίποτα κι εσύ να κλαις και να προσπαθείς να φύγεις από το κάθισμα.. Άλλο να τα λέω (γράφω) και άλλο να τα ζεις...
Τελικά σε πήρα αγκαλιά και γέμισα κι εγώ τα ρούχα μου με εμετούς.
Ευτυχώς η γιαγιά ήταν κοντά και το μαρτύριό σου έληξε σύντομα.
Ύστερα και από ένα σύντομο πιτ στοπ που λένε και στη Formula 1, άλλαξα αυτοκίνητο και πουκάμισο στη γιαγιά και όλα καλά και με τους συνεργάτες!!
Μαγικές στιγμές!
____
Και μια που μιλήσαμε για Fοrmula1, την Κυριακή που μας πέρασε παρακολούθησες και το πρώτο σου Grand Prix. Ήταν ο αγώνας της Καταλωνίας με νικητή τον Αλόνσο με Ferrari.
Την αγαπημένη ομάδα του μπαμπά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου