Χθες η μαμά είχε μια φοβερή ιδέα.
Να πάμε στη γειτονιά που μεγάλωσε ο παππούς ο Μίμης. Τον Άγιο Νικόλαο στην περιοχή Αχαρνών.
Κάθε Τρίτη η γιαγιά η Ελένη και ο παππούς ο Μίμης πάνε στην παλιά γειτονιά του παππού που μαζεύονται όλοι οι φίλοι από τα παλιά για να τα πουν.
Το πρόγραμμα έχει καφενείο για τάβλι και μετά ταβερνάκι για μεζεδάκια.
Δεν μας περίμεναν και χάρηκαν πάρα πολύ που μας είδαν.
Εσύ ξεσάλωσες όπως πάντα όταν είσαι σε νέο μέρος που χρειάζεται εξερεύνηση.
Η μεγάλη σου χαρά; Οι γραμμές του τρένου και η γέφυρα που είχε απέναντι από το ταβερνάκι.
Έβλεπες τα τρένα να περνάνε και ήσουν ευτυχισμένος!
"Από που θα έρθει το τρένο Γιάννη;" σε ρωτούσα. "Απεκεί" απαντούσες και γελούσες με τη νέα λέξη που είχες μάθει. Κάθε φορά που περνούσε τρένο κάτω από τη γέφυρα, γούρλωνες τα μάτια σου κι έλεγες "Νένο".
Γυρίζαμε στο τραπέζι για να φαμέ και αμέσως έλεγες "Γκαγιά" για να σε πάρω αγκαλιά και να πάμε στη "Γέμπγια".
Στην περιοχή αυτοί μένουν πολλοί Αφρικανοί. Σου έκανε μεγάλη εντύπωση το χρώμα του δέρματός τους. Ένα κοριτσάκι ήρθε και σου χάιδεψε το κεφάλι και σου μιλούσε. Η μαμά της χαμογέλασε και ήρθε και την πήρε μακριά. Δυστυχώς η κατάσταση στην κοινωνία μας έχει γίνει τέτοια που οι μεν φοβούνται τους δε. Κρίμα...
Η φωτογραφία είναι από το σχολείο στη γειτονιά όπου βλέπαμε μαζί τα παιδιά που παίζανε μπάλα. Είχες καθίσει κάτω και τα έβλεπες να παίζουν και κατέγραφες αναλυτικά τις κινήσεις τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου