Τρέεεεχονταααας!!!

Την Κυριακή το απόγευμα σε είχαμε αφήσει στη γιαγιά την Ελένη.  Δυσκολεύτηκες λίγο γιατί είχες περάσει όμορφα το Σαββατοκύριακο αλλά τελικά το δέχτηκες.

Χθες το απόγευμα, ήρθαμε με τη μαμά να σε πάρουμε σπίτι μας.  
Όταν μας είδες στην πόρτα δεν ήξερες ποιον να χαιρετίσεις πρώτο.  "Μάμα, Μπάμπα" φώναζες και γελούσες. Μέχρι και "μπάμα" είπες που είναι ο συνδυασμός και των δύο!  Ήσουν τόσο χαρούμενος.

Όπως καθόμασταν στην κουζίνα, σου λέει η μαμά "Γιάννη, πάμε σπίτι μας;"
Αμέσως πετάχτηκες και άρχισες να τρέχεις προς την πόρτα φωνάζοντας "Μίμη, Μίμη" και χαιρετώντας τον παππού. Μετά χαιρετούσες τη Νίνο που βοηθάει τη γιαγιά και πήρες θέση για να φύγουμε.  Ήταν τόσο αστείο αυτό που έκανες που όλοι ξεσπάσαμε σε γέλια.

________

Σήμερα η αγαπημένη μου, έγραψε ένα κείμενο για μεγάλους έρωτες. Μιλούσε για έναν πολιτικό αλλά η ουσία δεν ήταν στα κατορθώματά του αλλά ήταν αλλού.
Σου παραθέτω απόσπασμά του...

"Τι τερατώδη δύναμη αποκτάει ο άνθρωπος όταν μπορεί να καθρεπτιστεί σε μάτια συντρόφου που τον θαυμάζουν κι ας ανταριάζει γύρω του ο κόσμος όλος. Τελικά, η Μαρίκα ήταν η ασπίδα. Τα ισόβια ζευγάρια… Εσείς… Ο Μίκης Θεοδωράκης, σε μια συνέντευξη λίγες μέρες πριν, στον ΣΚΑΙ: «Δεν φοβάμαι καθόλου τον θάνατο. Μόνο ένα πρόβλημα έχω. Με τη Μυρτώ. Αν φύγω πρώτος δεν μπορώ να την αφήσω πίσω. Αν φύγει εκείνη δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω». Τι ειδική κατηγορία! Όταν διαχέεται το φως όπως στους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους… Χάνονται οι αποστάσεις, τα όρια και χύνεται η μια παρουσία μέσα στην άλλη, όπως το νερό από την κανάτα στο ποτήρι. Η Μαρίκα. Η Μυρτώ. Ο Κώστας. Ο Μίκης.

Αγαπητέ, Κωνσταντίνε Μητσοτάκη. Παιδεύτηκες να καταγράψεις σημεία και στιγμές, έμμεσα να μας κουνήσεις μπρος στα μάτια μας χαμένες ευκαιρίες… Ουυυυ! Συλλογή στη χώρα μας. Συμφέρει μέχρι και για μουσείο. Μα, εγώ για ένα βιβλίο σου θα στεκόμουν και σε ουρά. Άραγε, καταγράφεται η διαδρομή δυο ανθρώπων; Πώς κατορθώνουν; Τι χημική ένωση; Τι γνώσεις δοσολογίας. Θέλει κόπο και ταλέντο. Το να μη φθηνύνει ο ένας στη ματιά του άλλου. Τι συγκλονιστικά εσωθερμικό να νοιάζεται η μια ψυχή για τη θέα που απολαμβάνει από τον άλλο κόσμο η άλλη… Είδες; Τόσα χρόνια πολιτικής καριέρας…Τόσα χρόνια παρουσίας στη σκηνή μας. Κάπου σε συνάντησα και 'γω. Όχι ως οπαδός δικός σου… Αλλά ως παρατηρητής του σχήματος Κώστα-Μαρίκα. Μα, πώς καταφέρατε! Πόσα χρόνια; Πόσα κλωνάρ…. Άστο, μπορεί ν΄αλλάξει το κλίμα…Να γίνει μέχρι και ασφυκτικό για έναν λαό… Κόψτο! Άστο, μέχρι το ταλέντο της αιώνιας συμβίωσης. "