7 μήνες!!!

Κάθε φορά που έρχεται η 3 του μήνα, κάνω την ίδια σκέψη... Πως περνάει ο καιρός.

Πόσο γρήγορα μεγαλώνεις, πόσο γρήγορα αλλάζεις... 

Έχω καιρό να γράψω για τα κατορθώματά σου.  Τι να προλάβω να γράψω, αφού πλέον κινείσαι σε "καταιγιστικούς" ρυθμούς.

Πλέον χορεύεις, κάνεις παλαμάκια, "μιλάς" με φθόγγους, αναγνωρίζεις κόσμο (φοβάσαι τη γιατρό που σου κάνει τα εμβόλια!!!!), κρατιέσαι από τα πλαϊνά του κρεβατιού σου και σηκώνεσαι στα γόνατα (πάντα με το χαμόγελο της επιτυχίας), κάποιες φορές γυρνάς από ανάσκελα σε μπρούμυτα, νευριάζεις, απαιτείς, καταλαβαίνεις.... 

Τις τελευταίες ημέρες, "τρέχει" συνέχεια το ματάκι σου κι έχει πολλές τσίμπλες.  Σήμερα θα πάμε σε οφθαλμίατρο για να σε εξετάσει.  Επίσης θα δούμε κι έναν γιατρό για να δει αν είναι όλα οκ με την ανάπτυξή σου. 

Τα δοντάκια σου ακόμα τα περιμένουμε... Θεωρητικά, θα έπρεπε ήδη να έχεις βγάλει 1-2 αλλά ακόμα δεν θέλεις!  Άντε βγάλε κανένα δόντι να αρχίσεις να τρως κρέας για να προλάβεις το Πάσχα που είναι σε δύο εβδομάδες!!!

Απόψε ήσουν ανήσυχος το βράδυ.  Γύρω στις 12.30, ξύπνησες κι όταν ήρθα να σε δω, το μάτι σου ήταν σαν της γαρίδας!  Ορθάνοιχτο!!  Δεν ήθελες να κοιμηθείς με τίποτα... Τελικά σε ανέλαβε η μανούλα σου και σε πήρε ο ύπνος με τα χάδια της... Τυχερεεεεεε!!!

Χθες έλεγα στον οδοντίατρό μου, πόσο πολύ χαίρομαι όταν γυρίζω σπίτι και σε βλέπω να μου χαμογελάς. Νιώθω πολύ ευτυχισμένος... Εκείνος μου απάντησε: "Που να δεις σε 6-7 μήνες από τώρα τι θα σου κάνει όταν σε βλέπει..."  

Ωχ... Αν έχει δίκιο μου φαίνεται πως θα μου λες να σταθώ στο ένα πόδι και θα το κάνω...

Και η μανούλα σου φοβάμαι πως θα είναι χειρότερη... Μη μιλήσω για παππουδογιαγιάδες...

(Κάποιος θα γίνει κακομαθημένοοοοοοοος)