Κούραση!

Η ίωση σου πέρασε κι έμεινε ένας βήχας να μας τη θυμίζει!

Ξεκίνησες λοιπόν να πηγαίνεις πάλι στον παιδικό σταθμό.  Πήγες 3 μέρες και γύρισες πάλι αρρωστούλης...

Το βράδυ μόλις ήπιες το γαλατάκι σου μετά από δύο λεπτά έκανες εμετό.

Αποφασίσαμε λοιπόν να κοιμηθείς μαζί μας το βράδυ.  

Όλο το βράδυ στριφογύριζες και βογκούσες.  Ξύπναγες κι έλεγες "μαμά πονάει η κοιλιά μου".

Κάποια στιγμή γύρω στις 4 ανέβασες πυρετό.  Μετά από μία ώρα ο πυρετός είχε φτάσει 38.3. 

Σου βάλαμε αντιπυρετικό κι αποφασίσαμε να πάμε στο νοσοκομείο να σε δουν.

Η γιατρός που ήταν βάρδια ήταν η αγαπημένη της μαμάς. Η "Γκεστάπο" όπως τη λέει. 

Ο λόγος είναι ότι η συγκεκριμένη γιατρός είναι "βαριά" χωρίς πολλά πολλά παιχνίδια με τα παιδιά. Ή μάλλον χωρίς ΚΑΘΟΛΟΥ παιχνίδια με τα παιδιά. 

Τελικά καθίσαμε στο νοσοκομείο μέχρι τις 8 γιατί σου έδωσαν φρυγανιές και νερό για να δουν πως θα αντιδράσεις.  Όλα πήγαν καλά και τελικά φύγαμε.

Πρώτη φορά που δοκίμασες φρυγανιές και τις λάτρεψες. Εννοείται πως η μαμά έσπευσε να πάρει για να έχει να τρώει το παιδάκι της!!

Όταν φτάσαμε στο σπίτι ξεκίνησες να έχεις συνάχι.  Δράμα.  Κάθε 5 λεπτά φώναζες "μαμά μύτσα" και ζήταγες χαρτί για να τη σκουπίσεις. Σε παίδεψε αυτό όλη μέρα

Το βράδυ που ακολούθησε, ξύπνησες στη μία κι έκανες λίγο εμετό από το βήχα. Έχεις κουραστεί πια με αυτές τις ιώσεις...