Πάει ο παλιός ο χρόνος!

Ξημέρωσε η μέρα που οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται τα περισσότερα από όσα έπραξαν τις προηγούμενες 364 ή 365 ημέρες.

Πάει ο παλιός ο χρόνος, ο οποίος ήταν και πάλι γεμάτος ζωή! 

Με τις στεναχώριες και τις χαρές του, με τις δύσκολες ώρες και τις ξέγνοιαστες στιγμές του, με τα πάνω και τα κάτω του. 

Κάπου είχα διαβάσει την εξής φράση (δεν την θυμάμαι καλά): "Τι θα ήταν η μέρα δίχως τη νύχτα; Το φως δίχως το σκοτάδι;" Νομίζω πως αυτό περιγράφει απόλυτα τη λέξη ΖΩΗ.

Έτσι είναι. Όλα πρέπει να τα περιμένουμε. Και τα καλά και τα άσχημα. Και τα δύο είναι εξίσου σίγουρα.  Απλά με το νόμο των πιθανοτήτων κάποιες στιγμές της ζωής μας, τα μεν θα υπερισχύουν των δε και το αντίστροφο.

Είναι σαν να ρίχνεις ένα ζάρι. Ρίξε το 10 φορές συνεχόμενα και σημείωσε τους αριθμούς. 

Ρίξε το άλλες 10 και σημείωσε πάλι τα νούμερα.  Θα δεις ότι τα νούμερα δεν είναι τα ίδια. Μπορεί στην πρώτη δεκάδα να ήταν περισσότερα εξάρια ή πεντάρια.  Στη δεύτερη μπορεί να ήταν άσσοι και διπλά. Όπως καταλαβαίνεις, το μόνο σίγουρο πράγμα στη ζωή είναι και οι καλές και οι κακές εμπειρίες. Άρα; Τι κερδίζουμε γνωρίζοντας αυτό το απλό πράγμα; 

Κερδίζουμε το γεγονός πως έχουμε άφθονο χρόνο να σκεφτούμε και να προετοιμαστούμε για το πως θα αντιδράσουμε σε αυτές τις καταστάσεις.

Να ετοιμαστούμε για το καλύτερο και για το χειρότερο.

Πέρασαν πολλά χρόνια για να τα συνειδητοποιήσω όλα αυτά. Το καλό είναι ότι τα κατάλαβα έστω και καθυστερημένα.  Το κακό θα ήταν αν καθόμουν κι έκλαιγα τη μοίρα μου για το χρόνο που έχασα. Άρα; Γυρίζουμε πάλι στο πρώτο. Δράση και αντίδραση.  Τι μας συμβαίνει και πως αντιδρούμε σε αυτό.

Να έχουμε μια υπέροχη χρονιά παιδί μου. Η μαμά σου κι εγώ θα είμαστε πάλι στο πλευρό σου για να προσπαθούμε να σε κάνουμε ευτυχισμένο και να απολαμβάνεις τη ζωή.

Σε αγαπάμε πολύ.