Πως τα καταφέρνεις πάντα να μας ξαφνιάζεις... Προχθές το βράδυ καθόμασταν μαζί και βλέπαμε το club του Μίκυ Μάους. Ήταν μια ιστορία για χρώματα. Κάποια στιγμή έφτασε η ώρα που οι ήρωες ανακάλυψαν το πράσινο.
Αυτόματος εσύ γύρισες και έδειξες με το δάχτυλο σου το μάτι μου.
Απλά έμεινα άφωνος.
Το βράδυ που έπεσες για ύπνο, ξύπνησες από τον βήχα. Οπότε η μανούλα σε έφερε στον καναπέ να κοιμάσαι δίπλα μας μέχρι να ηρεμήσεις. Όταν σε πήρε ο ύπνος, ήσουν τόσο γαλήνιος, τόσο γλυκός, τόσο όμορφος, που καθόμασταν και οι δύο και σε χαζεύαμε. Το καλύτερο όμως το είπε η μανούλα.
Ποια γυναίκα θα φιλάει αυτά τα χείλη;;;
Αχ αυτή η μαμά! Από τώρα ζηλεύει!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου