Αυτή η εβδομάδα μας επιφύλασσε την πρώτη σου τούμπα....
Το πρωί της Δευτέρας η μανούλα σου σε είχε στο κρεβάτι, όπως κάθε πρωί. Κάποια στιγμή σηκώθηκε κι άνοιξε την ντουλάπα της κι σχεδόν ταυτόχρονα ακούστηκε ένα "μπουφ"...
Γύρισε και σε βρήκε κάτω στο πάτωμα... Αμέσως φυσικά έβαλες τα κλάματα και ήσουν απαρηγόρητος. Μόλις ηρέμησες, με πήρε τηλέφωνο να μου το πει κι έκλαιγε κι εκείνη. Συγκλονίστηκε... Όλη την ημέρα έκλαιγε!
Ευτυχώς, πέρα από ένα καρούμπαλο, όλα ήταν ΟΚ. Η γιαγιά σου η Γεωργία έσπευσε να σου βάλει Βιτάμ (βούτυρο) στο κεφάλι για να μην πρηστεί το καρούμπαλο. Εγώ τους κορόιδευα και τους έλεγα να σε βάλουν στο τηγάνι!
Η μαμά μίλησε με τους γιατρούς και μας καθησύχασαν. Το βράδυ κοιμηθήκαμε όλοι μαζί για να έχουμε το νου μας. Η μαμά σου φυσικά δεν κοιμήθηκε από την αγωνία της... Ευτυχώς, τέλος καλό όλα καλά. όπως λέει κι η γιαγιά σου η Ελένη, "Αν δεν πέσουν (τα μωρά) δεν θα μεγαλώσουν.
Κι έχει απόλυτο δίκιο!
Χθες μου είπε ο παππούς σου ο Γιάννης ότι καθώς τρως, σου βάζει από το κινητό να δεις στο Youtube μια παιδική χορωδία που τραγουδάνε τα "Παλαμάκια". Ο ενθουσιασμός σου είναι τόσο μεγάλος κάθε φορά που το βλέπεις που κοιτάς και πίσω από το κινητό να δεις που είναι τα παιδάκια αυτά!!! Ο παππούς σου ο Γιάννης έκανε το ίδιο όταν ήταν μικρός με το ραδιόφωνο. Άκουγαν οι γονείς του τη λειτουργία της εκκλησίας κι ο παππούς σου έψαχνε να δει από που έχουν μπει οι παπάδες μέσα!
Εννοείται πως πλέον μπουσουλάς "με τα χίλια" και σε όλες τις επιφάνειες!! Έχεις πάρει φόρα!
Επίσης, σου έχει κολλήσει μια κίνηση που κρύβει σεξουαλικό υπονοούμενο την οποία κάνεις συνέχεια! Μας βλέπω να κυκλοφορούμε με τσίγκινα σώβρακα στο σπίτι...
Την Κυριακή που μας πέρασε, γύρω στις 3 το βράδυ, ξύπνησες κι έκλαιγες γοερά. όταν σε είχαμε αγκαλιά σταματούσες κι όταν σε βάζαμε στο κρεβάτι σου, άρχιζες πάλι. Τελικά σε πήραμε στο κρεβάτι μας για μισή ώρα έως ότου κοιμηθείς και μετά σε πήγαμε πάλι στο δικό σου. Οι γιατροί λένε πως σε αυτή την ηλικία (8+ μηνών) αρχίσουν τα παιδάκια να καταλαβαίνουν την απουσία των γονιών τους και τους αναζητούν. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό συμβαίνει και με 'σένα...
Κάθε μέρα είσαι και πιο παιδάκι! Κάθε μέρα γίνεσαι ακόμα μεγαλύτερη λατρεία!!
ΥΓ: Ρε φαφούτη, τι θα γίνει με τα δόντια σου?? Ακόμα να βγάλεις δόντια. Περιμένουμε να βγάλεις για να μας φτιάξει η γιαγιά η Γεωργία λουκουμάδες (άλλο έθιμο κι αυτό...)
Το πρωί της Δευτέρας η μανούλα σου σε είχε στο κρεβάτι, όπως κάθε πρωί. Κάποια στιγμή σηκώθηκε κι άνοιξε την ντουλάπα της κι σχεδόν ταυτόχρονα ακούστηκε ένα "μπουφ"...
Γύρισε και σε βρήκε κάτω στο πάτωμα... Αμέσως φυσικά έβαλες τα κλάματα και ήσουν απαρηγόρητος. Μόλις ηρέμησες, με πήρε τηλέφωνο να μου το πει κι έκλαιγε κι εκείνη. Συγκλονίστηκε... Όλη την ημέρα έκλαιγε!
Ευτυχώς, πέρα από ένα καρούμπαλο, όλα ήταν ΟΚ. Η γιαγιά σου η Γεωργία έσπευσε να σου βάλει Βιτάμ (βούτυρο) στο κεφάλι για να μην πρηστεί το καρούμπαλο. Εγώ τους κορόιδευα και τους έλεγα να σε βάλουν στο τηγάνι!
Η μαμά μίλησε με τους γιατρούς και μας καθησύχασαν. Το βράδυ κοιμηθήκαμε όλοι μαζί για να έχουμε το νου μας. Η μαμά σου φυσικά δεν κοιμήθηκε από την αγωνία της... Ευτυχώς, τέλος καλό όλα καλά. όπως λέει κι η γιαγιά σου η Ελένη, "Αν δεν πέσουν (τα μωρά) δεν θα μεγαλώσουν.
Κι έχει απόλυτο δίκιο!
Χθες μου είπε ο παππούς σου ο Γιάννης ότι καθώς τρως, σου βάζει από το κινητό να δεις στο Youtube μια παιδική χορωδία που τραγουδάνε τα "Παλαμάκια". Ο ενθουσιασμός σου είναι τόσο μεγάλος κάθε φορά που το βλέπεις που κοιτάς και πίσω από το κινητό να δεις που είναι τα παιδάκια αυτά!!! Ο παππούς σου ο Γιάννης έκανε το ίδιο όταν ήταν μικρός με το ραδιόφωνο. Άκουγαν οι γονείς του τη λειτουργία της εκκλησίας κι ο παππούς σου έψαχνε να δει από που έχουν μπει οι παπάδες μέσα!
Εννοείται πως πλέον μπουσουλάς "με τα χίλια" και σε όλες τις επιφάνειες!! Έχεις πάρει φόρα!
Επίσης, σου έχει κολλήσει μια κίνηση που κρύβει σεξουαλικό υπονοούμενο την οποία κάνεις συνέχεια! Μας βλέπω να κυκλοφορούμε με τσίγκινα σώβρακα στο σπίτι...
Την Κυριακή που μας πέρασε, γύρω στις 3 το βράδυ, ξύπνησες κι έκλαιγες γοερά. όταν σε είχαμε αγκαλιά σταματούσες κι όταν σε βάζαμε στο κρεβάτι σου, άρχιζες πάλι. Τελικά σε πήραμε στο κρεβάτι μας για μισή ώρα έως ότου κοιμηθείς και μετά σε πήγαμε πάλι στο δικό σου. Οι γιατροί λένε πως σε αυτή την ηλικία (8+ μηνών) αρχίσουν τα παιδάκια να καταλαβαίνουν την απουσία των γονιών τους και τους αναζητούν. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό συμβαίνει και με 'σένα...
Κάθε μέρα είσαι και πιο παιδάκι! Κάθε μέρα γίνεσαι ακόμα μεγαλύτερη λατρεία!!
ΥΓ: Ρε φαφούτη, τι θα γίνει με τα δόντια σου?? Ακόμα να βγάλεις δόντια. Περιμένουμε να βγάλεις για να μας φτιάξει η γιαγιά η Γεωργία λουκουμάδες (άλλο έθιμο κι αυτό...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου