Πολλές ημέρες...

Αγοράκι μου, έχουν περάσει πολλές ημέρες που έχω να γράψω τις εξελίξεις και έχουν συμβεί πολλά γεγονότα.

Δυσάρεστα, ευχάριστα, όλα είναι μέσα στη ζωή.  Πρέπει να τα ζούμε, να τα νιώθουμε και να προχωράμε παρακάτω.  Σίγουρα μας αφήνουν ένα σημάδι, σίγουρα μας αλλάζουν σαν ανθρώπους, έστω και λίγο. 

Στα δικά σου!  Τον τελευταίο καιρό έχεις κάποια εξανθήματα στο σωματάκι σου.  Ξεκίνησαν από τα μαγουλάκια σου κι έχουν επεκταθεί σε όλο σου το σώμα.  Η γιατρός μας είπε πως είναι αλλεργία! Δυστυχώς, με εμένα πατέρα, αυτή η λέξη θα σε ακολουθεί σε όλη σου τη ζωή! Ευτυχώς για όλα τα προβλήματα υπάρχει μία λύση.  Αν δεν υπάρχει λύση, τότε δεν είναι προβλήματα!  Τα παίρνουμε ως δεδομένα και προχωράμε.

Το Σάββατο που μας πέρασε, έφαγες για πρώτη φορά με το κουτάλι!  Σου ετοίμασε η μαμά μια υπέροχη κρέμα από άνθος ορύζης (ρυζάλευρο) κι έκανες ακόμα ένα βήμα στον κόσμο των μεγάλων!  Στην αρχή σου φαινόταν παράξενο αυτό που είχες στο στόμα σου αλλά σιγά σιγά συνήθισες και την Κυριακή έτρωγες κανονικότατα!

Την Παρασκευή έγινες 5 μηνών και έκανες και ένα διπλό εμβόλιο.  Ήταν η πρώτη φορά που ήμουν παρών στο εμβόλιο σου και δεν άντεχα να σε βλέπω να σπαράζεις από το κλάμα!  Ευτυχώς όμως μόλις εμφανίστηκε το γάλα σου, ηρέμησες!  

Πλέον, όποτε βλέπεις το μπιμπερό, απλώνεις τα χέρια σου να το πιάσεις κι ανοίγεις το στόμα σου! Πραγματικά είσαι πολύ γλυκός όταν το κάνεις αυτό και με τη μαμά σου γελάμε πολύ!

Σήμερα, σε πήρα μαζί μου να σε πάω στη γιαγιά μετά από πολύ καιρό! Όλο τον τελευταίο μήνα, ο παππούς και η γιαγιά έρχονταν στον σπίτι για να μη σε βγάζουμε έξω λόγω του κρύου καιρού.  Σήμερα όμως, που ο καιρός ήταν καλύτερος, κάναμε μαζί τη διαδρομή μέχρι τη Μεταμόρφωση και θυμήθηκα πόσο όμορφο είναι να ξεκινάω τη μέρα μου μαζί σου!!!!!